یعنی چه
این واژه در کالبدشناسی قدیم، به دو رشته زردپی یا عصبمانند اشاره دارد که در دو سوی پشت گردن قرار گرفتهاند و نقش اتصالدهنده و نگهدارنده دارند.
تلفظ
تلفظ آن با کسره روی حرف عین، سکون روی لام، و کشش در بخش 'بان' همراه است (عِل-با-وان).
در جدول
به دلیل هفتحرفی بودن و کاربرد در متون تخصصی قدیم، اغلب در جدولهای متقاطع به عنوان واژهای برای 'دو پی گردن' مطرح میشود.
به انگلیسی
در متون تخصصی پزشکی کلاسیک، این واژه معادل ساختارهای فیبری پشتی گردن است.
به فارسی
در زبان فارسی از این واژه بیشتر در متون کهن پزشکی و تشریحی برای توصیف دقیق کالبد گردن استفاده شده است.
در قرآن
عبارت 'علباوان' در آیات قرآن کریم ذکر نشده است، هرچند مباحث مرتبط با کالبدشناسی در فقه اسلامی پیرامون آن وجود دارد.
نماد چیست
این واژه کاربردی در ادبیات عرفانی یا نمادگرایی ندارد و صرفاً یک اصطلاح فنی/کالبدشناختی باقی مانده است.
جمعبندی و توضیح کامل علباوان
واژه «علباوان» در اصل شکل تثنیه (دوگان) از واژه عربی «علباء» است که به معنای پی یا تاندون پشت گردن به کار میرود. این کلمه به طور اختصاصی به دو رشته ضخیم اشاره دارد که در دو طرف مهرههای گردن قرار گرفتهاند.
امروزه کاربرد این واژه محدود به متون کهن طب سنتی، تشریح حیوانات و گاهی مباحث فقهی پیرامون ذبح یا آسیبهای بدنی است. به دلیل تخصصی بودن، این واژه در محاوره روزمره جایگاهی ندارد و تنها به عنوان یک واژه دقیق کالبدشناختی در منابع قدیمی شناخته میشود.