یعنی چه
در زبان فارسی به کسی اطلاق میشود که از نعمت شنوایی محروم است و به تبع آن، توانایی تکلم و سخن گفتن را نیز ندارد. این عبارت یک ترکیب توصیفی اصیل فارسی است. البته در زبان علمی، پزشکی و اجتماعی امروزی، استفاده از این اصطلاح به دلیل بار معنایی نامناسب توصیه نمیشود و واژههای محترمانهتری مانند «ناشنوا» یا «ناشنوا و غیرگویا» جایگزین آن شده است.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه مستقل تشکیل شده و به صورت «کَر وَ لال» (kar va lāl) تلفظ میشود.
در جدول
در معماها و جداول متقاطع، پاسخ دقیق این عبارت خودِ «کر و لال» با ۶ حرف است. همچنین واژههای کوتاهتری مانند «گنگ» یا «صامت» نیز به عنوان پاسخهای جایگزین کاربرد دارند.
به انگلیسی
در گذشته واژه Deaf-mute رایج بود، اما امروزه در جوامع انگلیسیزبان اصطلاح Deaf یا واژههای تخصصیتر مربوط به کمتوانی شنوایی و گفتاری به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این مفهوم از ترکیب «أصمّ» (کر) و «أبکم» (لال) استفاده میشود که در متون دینی و قرآن کریم نیز به صورت جداگانه یا در کنار هم آمده است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، واژه sağır به معنای کر و dilsiz به معنای بیزبان یا لال است و ترکیب آنها این مفهوم را میسازد.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و متون مذهبی، این اصطلاح بیشتر به عنوان نمادی استعاری برای افرادی به کار میرود که چشم و گوش خود را بر روی حقیقت بستهاند و از شنیدن یا گفتن حق عاجزند. در نگاه اجتماعی مدرن نیز، نمادی از محرومیت ارتباطی و لزوم توجه به زبان اشاره است، هرچند که خود واژه امروزه به دلیل پیشینه تحقیرآمیز، منسوخ و غیررسمی قلمداد میشود.
جمعبندی و توضیح کامل کر و لال
عبارت «کر و لال» یک ترکیب توصیفی کهن در زبان فارسی است که از دو واژه مستقل «کر» (ناشنوا) و «لال» (بیزبان) تشکیل شده است. این اصطلاح در طول تاریخ برای توصیف افرادی که به طور همزمان دچار معلولیت شنوایی و گفتاری بودهاند، استفاده میشد و در متون ادبی و مذهبی نیز کاربردهای استعاری فراوانی نظیر کنایه از غفلت و عدم درک حقیقت داشته است.
با این حال، در دایره واژگان معاصر، دیدگاه جامعه و متخصصان نسبت به این اصطلاح تغییر یافته است. امروزه استفاده از واژه «کر و لال» به دلیل القای حس ناتوانی مطلق و داشتن پیشینه تحقیرآمیز، در محیطهای رسمی، علمی و رسانهای منسوخ شده و رفتاری غیراخلاقی تلقی میشود. در حال حاضر، اصطلاحات محترمانه و دقیقی مانند «ناشنوا» یا «ناشنوا و غیرگویا» جایگزین آن شدهاند تا کرامت انسانی جامعه ناشنوایان حفظ شود.