معنی بزرگمهر چیست؟ متضاد و هم خانواده آن

معنی

واژه بزرگمهر از دو جزء «بزرگ» و «مهر» ترکیب شده و به معنای کسی است که دارای مهربانی، فرّه، خرد یا محبتی بزرگ است. این واژه در لغت به معنای خورشید بزرگ نیز آمده است.

یعنی چه

بزرگمهر نام وزیر دانا و فرزانهٔ دورهٔ ساسانی (بزرگمهر بختگان) است که در ادبیات و فرهنگ ایرانی، مظهر دانایی، ذکاوت، مشاورت حکیمانه و گره‌گشایی از مسائل پیچیده به شمار می‌رود.

متضاد

از آنجا که بزرگمهر اسم خاص است، متضاد مستقیم واقعی ندارد؛ اما با توجه به اجزای سازنده و بافت معنایی آن (حکیم و پرمهر بودن)، واژه‌هایی چون بی‌مهر و نادان تقابل معنایی دارند.

هم خانواده

این نام اصیل فارسی از ریشه‌های «بزرگ» (به معنی عظیم و سترگ) و «مهر» (به معنی خورشید، پیمان و محبت) ساخته شده و با تمام واژگان مشتق از آن‌ها هم‌خانواده است.

جمله سازی

به انگلیسی

به عنوان یک اسم خاص تاریخی، ترانویسی دقیق آن Bozorgmehr یا Buzurgmihr است و بر اساس ریشهٔ واژه‌شناسی به معنای خورشید بزرگ یا سرشار از مهربانی ترجمه می‌شود.

به عربی

در متون تاریخی و ادبی عربی، نام بزرگمهر به صورت‌های «بوذرجمهر» یا «بزرجمهر» معرب شده است و از نظر معنایی معادل عظيم المودة یا ذو الحکمة البالغة است.