یعنی چه
بیتربیت صفتی است برای اشاره به فردی که رفتار خشن، گستاخ یا غیرمؤدبانه دارد و اصول اولیه معاشرت و قوانین اخلاقی جامعه را رعایت نمیکند. این واژه از ترکیب پیشوند نفی «بی» با واژه «تربیت» ساخته شده و به معنای کسی است که پرورش اخلاقی و اجتماعی درستی نیافته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه بهصورت [بیتَربِیَت] است که از پیشوند نفی «بی» و اسم مصدری «تَربِیَت» تشکیل میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، پاسخ این واژه با توجه به تعداد حروف به صورت «بی تربیت» (۷ حرفی) یا معادلهای آن مانند «بیادب» و «گستاخ» قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم بیتربیت و بیادب بیشتر از واژههای Rude و Impolite استفاده میشود و واژه Ill-bred دقیقاً به معنای بدپرورده و ناتربیت است.
به عربی
در زبان عربی اصطلاح «سیّئ الأدب» به معنای بدادب و «غَیر مُرَبَّى» به معنای تربیتنشده برای این مفهوم به کار میروند.
به ترکی
در ترکی استانبولی واژه «Terbiyesiz» دقیقترین و رایجترین معادل برای صفت بیتربیت و بیادب است.
نماد چیست
واژه بیتربیت صفت رفتاری منفی است و نماد تصویری یا اسطورهای خاصی ندارد؛ اما در فرهنگ عامه و آداب اجتماعی، نمادی از ناهنجاری، گستاخی و عدم دریافت آموزشهای اخلاقی و خانوادگی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بی تربیت
واژه «بیتربیت» یک صفت مرکب پیشوندی در زبان فارسی است که از ترکیب پیشوند نفی «بی» و واژه عربی «تربیت» (از ریشه ربو به معنی پرورش دادن) حاصل شده است. این واژه در لغت به معنای کسی است که آموزش، پرورش و تعلیم اخلاقی یا اجتماعی درستی ندیده و رفتاری نافرهیخته و خارج از نزاکت مرسوم جامعه از خود بروز میدهد.
اگرچه این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما مفاهیم متضاد آن مانند حسن خلق، ادب و حلم به شدت توصیه شده و در مقابل، رفتارهای گستاخانه و بلند کردن صدا مورد نکوهش قرار گرفته است. واژههایی مانند بیادب، گستاخ، نامؤدب و بیفرهنگ از رایجترین مترادفهای فارسی آن هستند.
در فرهنگ اجتماعی، انتساب این صفت به افراد نشاندهنده نقص در رفتارهای ارتباطی و عدم پایبندی به اصول اولیه آداب معاشرت است. این کلمه در زبانهای دیگر نیز معادلهای دقیقی مانند Rude در انگلیسی و Terbiyesiz در ترکی دارد که همگی بر عدم رعایت نزاکت دلالت میکنند.