یعنی چه
خوشتراش به ویژگی یا صفت شیء یا اندامی اطلاق میشود که با ظرافت، دقت و بهشکلی زیبا برش خورده، ساخته شده یا فرم گرفته است. این واژه معمولاً برای توصیف تناسبات بدنی، جواهرات تراشخورده مانند الماس، یا مجسمهها و اشیای ظریف هنری به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه متشکل از دو بخش «خوش» با ضمه روی خ و «تراش» با فتحهی ت و شین ساکن است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی نظیر شکیل، خوشفرم، خوشقواره و خوشساخت به عنوان هممعنیهای این واژه کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به اینکه هدف توصیف اندام، صورت یا یک شیء مانند الماس باشد، از واژگان متفاوتی استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی این واژهها برای توصیف زیبایی ساختاری و فیزیکی به کار میروند.
به فارسی
مترادفهای اصیل فارسی این کلمه شامل واژههایی چون خوشقامت، خوشهیکل، زیبا، چشمنواز و قشنگ است که همگی بر تناسب فیزیکی دلالت دارند.
نماد چیست
این واژه فاقد نمادگرایی اسطورهای مستقل است؛ اما در ادبیات و فرهنگ عامه به عنوان نمادی از آفرینش هنرمندانه، دقت مینیاتوری معشوق، و اوج زیبایی هندسی و فیزیکی در انسان یا اشیاء شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل خوش تراش
واژه «خوشتراش» یک صفت مرکب فاعلی مرخم یا مفعولی در زبان فارسی است که از ترکیب دو واژه «خوش» (به معنی نیکو و دلپذیر) و «تراش» (از بن مضارع تراشیدن) ساخته شده است. این واژه در اصل به هر چیزی اشاره دارد که فرآیند شکلدهی و بریدن آن با مهارت و ظرافت تمام انجام شده باشد، بهطوری که حاصل کار چشمنواز و کاملاً متناسب جلوه کند.
کاربرد این صفت در ادبیات و گفتار روزمره بسیار گسترده است؛ از یک سو برای توصیف جواهرات گرانبها و اشیای هنری مانند الماس یا مجسمههای دقیق به کار میرود و از سوی دیگر، برای ستایش تناسبات بدنی، اندام موزون و زوایای زیبای صورت انسان استفاده میشود. این واژه جلوهای از هماهنگی فیزیکی و هنرمندی را در خود دارد.