یعنی چه
این عبارت که شکل اصلی و معروفتر آن «سنگ بزرگ نشانهٔ نزدن است» میباشد، در فرهنگ فارسی به کنایه در مورد افرادی به کار میرود که اهداف، ادعاها یا تهدیدهایی بسیار فراتر از توان واقعی خود مطرح میکنند. این کار معمولاً نشانهٔ آن است که فرد عملاً کاری انجام نخواهد داد و میخواهد از زیر بار مسئولیت شانه خالی کند یا با بزرگنمایی، دیگران را بترساند.
تلفظ
تلفظ روان این عبارت به صورت «بُزُرْگَشْ نِشانِهِ نَزَدَن اَسْت» (bozorgash neshāneye nazadan ast) است که در زبان عامیانه و ضربالمثلها به کار میرود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول درباره ضربالمثلهای کنایه از ادعای گزاف یا کارهای فراتر از توان، این عبارت یا شکل کاملتر آن یعنی «سنگ بزرگ نشانه نزدن است» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی اصطلاحات نزدیکی وجود دارد که مفهومِ برداشتن مسئولیت یا کار بیش از حد توان، یا داشتن ادعای بدون عمل را میرسانند.
به عربی
در زبان عربی این ضربالمثل یک معادل کاملاً دقیق و ساختاری دارد که دقیقاً همین مفهوم پرتاب سنگ بزرگ و نزدن به هدف را منتقل میکند.
در قرآن
این عبارت عینا در قرآن کریم ذکر نشده است؛ با این حال، از نظر مفهومی و اخلاقی با آیاتی که انسان را از ادعاهای توخالی و بلندپروازیهای بیسرانجام نهی میکنند، قرابت دارد؛ مانند آیه ۳ سوره صف: «كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ» (نزد خدا بسیار مبغوض است که سخنی بگویید که خود به آن عمل نمیکنید).
جمعبندی و توضیح کامل بزرگش نشانه نزدن است
عبارت «بزرگش نشانه نزدن است» که در اصل برگرفته از ضربالمثل معروف «سنگ بزرگ نشانهٔ نزدن است» میباشد، ریشه در فرهنگ عامه و رفتارهای اجتماعی مردم در گذشته دارد. در قدیم، زمانی که کسی در نزاعها سنگ بسیار بزرگی برمیداشت که توانایی پرتاب آن را نداشت، دیگران متوجه میشدند که او عملاً قصد جنگیدن ندارد و تنها میخواهد حریف را بترساند. این تصویرسازی به مرور زمان به یک ضربالمثل کنایهآمیز تبدیل شد.
امروزه این اصطلاح برای توصیف پروژهها، برنامهریزیها و ادعاهای گزافی به کار میرود که از همان ابتدا مشخص است به خاطر عدم توازن با واقعیت و توانایی فرد، به نتیجه نخواهند رسید. این عبارت به ما یادآوری میکند که برای رسیدن به موفقیت، گامهای کوچک، منطقی و واقعبینانه بسیار کارآمدتر از رویاپردازیهای بزرگ و دستنیافتنی هستند.