یعنی چه
المسد در لغت به معنای ریسمان یا طنابی بسیار محکم است که الیاف آن به شدت در هم تابیده و فشرده شدهاند. این واژه به طور خاص برای طنابهایی به کار میرود که از لیف درخت خرما، مو، پشم یا پوست حیوانات ساخته میشوند و ساختاری زبر و خشن دارند.
تلفظ
این کلمه همراه با الف و لام تعریف به صورت «اَلْمَسَد» (Al-Masad) تلفظ میشود. ریشه ثلاثی آن «مَسَدَ» است که به معنای تابیدن و محکم پیچیدن طناب میباشد.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، واژه «المسد» به عنوان پاسخ پنج حرفی برای راهنمای «طناب لیف خرما» یا «نام سورهای در قرآن» شناخته میشود.
به عربی
در زبان عربی، المسد اسمی جامد است که از ریشه «م س د» گرفته شده و به هر نوع رسن استوار و فشرده اطلاق میگردد.
به فارسی
دقیقترین معادلهای فارسی برای این واژه، کلماتی نظیر طناب خشن، ریسمان تابیده، بند محکم و رسن هستند که جنس زبر و بافت فشرده آن را تداعی میکنند.
در قرآن
این واژه تنها یکبار در کل قرآن کریم و در آیه پایانی سوره مبارکه مسد (آیه ۵) آمده است: «فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ»؛ این آیه به طناب خشن و سوزانی بر گردن امجمیل (همسر ابولهب) در جهنم اشاره دارد.
نماد چیست
المسد در فرهنگ قرآنی نماد فرجام شوم دشمنی با حق و تجسم عینی اعمال انسان است. این طناب، کیفر همان ریسمانی است که همسر ابولهب در دنیا با آن خارهای بیابان را برای آزار پیامبر جمع میکرد و در آخرت به ابزار اسارت و عذاب خودش تبدیل شد.
جمعبندی و توضیح کامل المسد
واژه «المسد» در اصل یک لغت عربی به معنای طناب یا ریسمان بسیار محکم، ضخیم و زبر است که از الیافی مانند لیف درخت خرما بافته میشود. این کلمه به دلیل کاربرد خاص و منحصربهفردش در آخرین آیه از سوره ۱۱۱ قرآن کریم، شهرت فراوانی یافته و حتی نام این سوره نیز از آن گرفته شده است.
در بستر آیات قرآنی، المسد جنبهای نمادین و تصویرساز پیدا کرده است. این واژه نشاندهنده فرجامِ شوم، خواری و عذابِ تحقیرآمیزی است که گریبانگیر دشمنان حق و حقیقت میشود؛ به طوری که طناب خشن دنیوی که ابزار آزار بود، در جهان دیگر به بند و زنجیری سخت برای عقوبت تبدیل میگردد.