یعنی چه
ثقالت به معنای سنگینی و وزن داشتن است که هم در مفهوم فیزیکی و مادی (مانند سنگینی یک جسم یا سنگین شدن معده) و هم در مفهوم معنوی و مجازی (مانند دشواری، کندی، یا سنگینی بار مسئولیت و گناه) به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت ثَقالت (تلفظ حرف ث با فتحه: ثَ) خوانده میشود که اسم مصدر یا اسم کیفیت است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه ثقالت به عنوان پاسخ برای راهنماهایی همچون «سنگینی»، «گرانی» یا «وزانت» به کار میرود و دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم ثقالت در زبان انگلیسی، بسته به سیاق متن از واژگان مربوط به وزن مادی یا بار معنوی استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در زبان مبدأ نیز به همین صورت یا در قالب همخانوادههایش برای رساندن مفهوم وزن و گرانی استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای اصیل این واژه در زبان فارسی شامل کلماتی چون سنگینی، گرانی بار، دشواری و وزانت است.
جمعبندی و توضیح کامل ثقالت
واژه ثقالت یک اسم مصدر عربی از ریشه «ث-ق-ل» است که به طور دقیق به مفهوم سنگینی، وزن داشتن و گرانی اشاره دارد. این کلمه در زبان فارسی کاربردی کهن و ادبی دارد و در متون فیزیکی یا طب سنتی قدیم نیز گاه به معنای نیروی جاذبه یا سنگینی معده به کار رفته است. متضاد مستقیم این واژه، خِفّت یا سبکی است.
اگرچه خود کلمه ثقالت به طور مستقیم در قرآن نیامده است، اما همخانوادههای پرشمار آن مانند «أثقال» (به معنی بارهای سنگین زمین یا گناهان) و «ثَقُلَتْ» (سنگین شدن اعمال در ترازوی سنجش قیامت) کاربرد فراوانی دارند. از همین رو، این واژه در ادبیات و عرفان نمادی از بار مسئولیت، عظمت یک امر و سنگینی حقیقت به شمار میرود.
در ساختار کلمات متقاطع و جدول، ثقالت به عنوان یک پاسخ ۵ حرفی برای مفاهمیی چون وزانت و گرانی شناخته میشود و همخانوادههای سرشناسی چون ثقیل، مثقال و اثقال دارد که همگی حول محور مفهوم مرکزی «وزن و ابهت» میچرخند.