یعنی چه
«ال حرفوش» (یا آل حرفوش) در وهله اول نام یک خاندان سرشناس و شیعهمذهب است که قرنها بر منطقه بعلبک و بقاع در لبنان امروزی حکومت میکردند. در لغتشناسی عربی، واژه «حرفوش» (جمع آن: حرافیش) به معنای فرد فرومایه، ولگرد، یا طبقهای از فقرای شهری دوره مملوکی است که گاه رفتارهای هنجارشکنانه یا عیارگونه داشتند.
تلفظ
این عبارت به صورت «اَلْ حَرْفُوشْ» تلفظ میشود که در زبان عربی حرف شین در انتهای آن ساکن است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، این عبارت معمولاً به عنوان پاسخی برای «خاندان شیعه حاکم بر بعلبک» یا معادل عربی «ولگرد و اوباش» مطرح میشود.
به انگلیسی
برای نام خاندان از نگارش Harfoush یا Al-Harfush استفاده میشود و برای معنای لغوی آن واژههایی نظیر ruffian یا mob به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی این واژه ریشه تاریخی دارد و به طبقه فرودست و پر سر و صدای جامعه در دوران مملوکی نیز اطلاق میشده است.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه در متون تاریخی فارسی به صورت «خاندان حرفوش» (اسم خاص) یا معادلهایی چون «اراذل و اوباش» و «ولگردان شهری» (معنی لغوی) است.
در قرآن
عبارت «ال حرفوش» یا ریشه آن هیچگونه کاربرد و سابقهای در آیات قرآن کریم ندارد و واژهای غیرقرآنی است.
جمعبندی و توضیح کامل ال حرفوش
عبارت «ال حرفوش» (یا آل حرفوش) بیش از آنکه یک واژه با کاربرد روزمره در زبان فارسی باشد، یک اصطلاح تاریخی و اسم خاص است. این نام به یک خاندان شیعه امامیه اشاره دارد که از دوران مملوکیان تا اواسط قرن نوزدهم میلادی بر منطقه بعلبک و بقاع در لبنان امروزی فرمانروایی میکردند و به ایستادگی در برابر خلفای عثمانی مشهور بودند.
از سوی دیگر، ریشه لغوی «حرفوش» در زبان عربی به معنای شخص بیباک، رند، ولگرد یا طبقات بسیار فرودست و آشوبگر شهری است. بنابراین بسته به متن، این کلمه یا اشاره به آن خاندان اصیل لبنانی دارد و یا به عنوان یک صفت اجتماعی برای افراد هنجارشکن و اوباش به کار میرود.