یعنی چه
قصد کننده صفت فاعلی مرکب در زبان فارسی است و به فردی مقتدر و آگاه اشاره دارد که با اراده و تصمیم قبلی، هدف یا فعالیتی را در ذهن خود برنامهریزی کرده و مایل به اجرای آن است.
تلفظ
این ترکیب از واژه واجبست عربی «قَصْد» (با فتح قاف و سکون صاد) و واژه فارسی «کننده» (با ضمه کاف و فتح نون اول) تشکیل شده است.
در جدول
در کلمات متقاطع، با توجه به تعداد حروف خواسته شده میتوانید از معادلهای دقیق آن مانند قاصد یا عازم استفاده کنید.
به انگلیسی
عبارات فوق در زبان انگلیسی به خوبی مفهوم فاعلِ دارای نیت و قصد را منتقل میکنند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی این افعال و صفات فاعلی برای بیان اراده و هدفگذاری شخصی به کار میروند.
به فارسی
در زبان فارسی سره و اصیل، واژههایی چون آهنگکننده یا ارادهکننده صریحترین برگردانها برای این صفت مرکب هستند.
جمعبندی و توضیح کامل قصد کننده
واژه «قصد کننده» یک صفت فاعلی مرکب و توصیفی در زبان فارسی معیار است که از ترکیب اسم مصدر عربی «قصد» و پسوند فاعلیساز فارسی «کننده» تشکیل شده است. این کلمه در لغتنامههای کلاسیک کمتر به عنوان یک مدخل مستقل و اصیل ثبت شده و بیشتر در نگارش نو و متون توضیحی برای اشاره به فردی که دارای اراده، نیت و هدف آگاهانه است استفاده میشود.
از نظر معنایی، این واژه بر فاعل آگاهی دلالت دارد که پیش از انجام عمل، نسبت به آن تصمیمگیری کرده است. در متون ادبی، عرفانی و فقهی، نزدیکترین مفاهیم و واژگان جایگزین به آن «قاصد»، «عازم»، «مريد» و «عامد» هستند که نشاندهنده جهتگیری ارادی انسان به سوی یک مقصود یا هدف خاص میباشند.