معنی
رپر به شخصی اطلاق میشود که در سبک موسیقی رپ فعالیت میکند و اشعار را با سرعت، ریتم خاص و هماهنگ با ضربآهنگ (بیت) اجرا مینماید.
یعنی چه
رپر واژهای مدرن و وامگرفته از فرهنگ هیپهاب است. در واقع وقتی یک رپر پشت میکروفون میرود، بر خلاف خوانندگان سنتی یا پاپ، ملودی کلاسیک نمیخواند؛ بلکه با تکیه بر قافیههای پیچیده، بازی با کلمات و لحنی کوبنده، داستانی از تجربیات خیابانی، انتقادهای اجتماعی یا احساسات شخصیاش را روایت میکند که به این عمل رپخوانی میگویند.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه اصلی در زبان انگلیسی Rapper است. این کلمه از فعل Rap به معنی ضربه زدن سریع یا صحبت کردن سریع مشتق شده و امروزه در سراسر جهان به هنرمندان فعال در فرهنگ هیپهاپ اطلاق میشود.
متضاد
برای این واژه مدرن متضاد معنایی مستقیمی وجود ندارد، اما در دستهبندیهای هنری میتوان آن را در مقابل خوانندگان سبکهای ملودیک، کلاسیک یا پاپ قرار داد.
هم خانواده
این واژهها در زبان فارسی معاصر حول محور این سبک موسیقی و اجرای آن شکل گرفتهاند.
ریشه
ریشه این کلمه به فعل انگلیسی rap بازمیگردد که ساختاری تقلیدی (صداواژه) دارد و به معنای ضربه زدن بوده است. کاربرد معاصر آن به عنوان سبک موسیقی، در دهه ۱۹۷۰ میلادی و در محلههای نیویورک شکل گرفت و سپس به زبانهای دیگر از جمله فارسی وارد شد.
جمله سازی
به انگلیسی
این اصطلاح به دلیل جهانی شدن فرهنگ هیپهاب، در بیشتر زبانها با آوا و ساختاری مشابه به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل رپر
واژه «رپر» یک وامواژه اصطلاحی و مدرن در زبان فارسی است که به خوانندگان و اجراکنندگان سبک موسیقی رپ یا گفتآواز اطلاق میشود. این سبک که ریشه در فرهنگ خیابانی و سیاهپوستان آمریکا در دهه ۱۹۷۰ دارد، به مرور زمان به یک پدیده جهانی تبدیل شد و در ایران نیز از اواخر دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد خورشیدی جایگاه خود را در میان جوانان پیدا کرد.
یک رپر بر خلاف خوانندگان موسیقی سنتی یا پاپ، تمرکز خود را روی لحن بیانی سریع، قافیهپردازیهای مکرر و هماهنگی شدید با ضربآهنگ الکترونیک یا آکوستیک (بیت) میگذارد. اشعار رپرها معمولاً حالتی اعتراضی، روایتی یا توصیفی از واقعیتهای ملموس جامعه دارد و به همین دلیل میکروفون، لباسهای خیابانی و ژستهای خاص دست به عنوان نمادهای این جریان شناخته میشوند.