یعنی چه
عبارتی است که برای اشاره به فردی که مورد وحی یا الهام الهی قرار میگیرد، به کار میرود. این ترکیب ساختار فعل مجهول دارد و نشاندهنده دریافت پیام یا هدایتی از سوی خداوند یا عالم غیب است. واژه مذکور بیشتر در متون مذهبی، عرفانی و کلامی کاربرد دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «یُوحَیٰ إِلَیهِ» است که در آن حرف «ح» با الف مقصوره (صدای آ) و «الیه» به صورت جار و مجرور عربی خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «به او وحی میشود» یا «کسی که به او الهام میشود»، عبارت ۸ حرفی «یوحی الیه» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از واژگانی که به الهام و وحی الهی اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
این عبارت اصالتاً عربی است و ترکیبی از فعل مضارع مجهول «یُوحَیٰ» (از باب افعال) و جار و مجرور «إِلَیهِ» میباشد.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این عبارت شامل کلماتی چون «الهامشونده»، «مُلهَم» و یا عبارت تفسیری «کسی که پیام غیبی به او میرسد» است.
در قرآن
این عبارت و مشتقات آن بارها در قرآن کریم برای توصیف پیامبران به کار رفته است. به عنوان نمونه در آیه ۱۱۰ سوره کهف آمده است: «قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَىٰ إِلَيَّ» (بگو: من فقط بشری مثل شما هستم که به من وحی میشود) و همچنین در آیه ۴ سوره نجم به صورت «إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَىٰ» تجلی یافته است.
جمعبندی و توضیح کامل یوحی الیه
عبارت «یوحی الیه» یک ترکیب فعلی مجهول و عربی است که به طور گسترده وارد ادبیات مذهبی، عرفانی و قرآنی زبان فارسی شده است. این اصطلاح در لغت به معنای «به او وحی میشود» یا «کسی که مورد الهام قرار میگیرد» بوده و از ریشه ثلاثی مجرد «و ح ی» ساخته شده است.
در فرهنگ اسلامی و متون کهن، این عبارت ارتباط مستقیم و بیواسطه با عالم ملکوت، مقام نبوت و پاکدامنی روحی را تداعی میکند. قرآن کریم نیز از این تعبیر و ساختارهای مشابه آن برای تبیین جایگاه وحیانی پیامبر اکرم (ص) و تمایز ایشان از سایر انسانها استفاده کرده است تا نشان دهد سخنان و هدایتهای پیامبر سرچشمهای الهی دارد.