یعنی چه
رعاعة در لغت به معنی فردی کمخِرد، بیثبات در رأی و از طبقات پایین و نادان جامعه است که فاقد استقلال فکری بوده و به سادگی تحت تأثیر جوّ و هیجانات جمعی قرار میگیرد.
تفلظ
این واژه به صورت رَعاعَة (با فتح راء و سکون یا هاء ملفوظ در انتها) تلفظ میشود و واحد یا مفرد کلمهٔ «رعاع» است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این کلمه در جدول ۵ حرف دارد و خودِ واژهٔ «رعاعة» است. معادلهای دیگر آن مانند اوباش یا سفله نیز ممکن است کاربرد داشته باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از واژههایی استفاده میشود که به تودههای بیهدف، تحریکپذیر و قشر عامی یا فرومایه اشاره دارند.
به عربی
در زبان عربی معیار، واژهٔ الرَّعَاع یا الرَّعَاعَة با مفاهیمی چون غوغا و سفله هممعنی است.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه در زبان فارسی شامل کلماتی چون فرومایه، کمخرد، سفله، اوباش، اراذل و عوام نادان است.
در قرآن
واژهٔ «رعاعة» یا «رعاع» به طور مستقیم در متن قرآن ذکر نشده است؛ با این حال، مفاهیم مشابهی مانند «أراذل» یا نکوهشِ تبعیت کورکورانه و بیدانش از تودهها در آیات مختلف به چشم میخورد. شایان ذکر است این واژه در احادیث مشهور از جمله کلام ۱۴۷ نهجالبلاغه (همج رعاع) به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل رعاعة
واژهٔ «رعاعة» یک واژهٔ اصیل عربی از ریشهٔ «ر ع ع» است که به زبان فارسی نیز وارد شده و در متون کهن ادبی و فقهی کاربرد دارد. این کلمه به معنای فردی کمخرد، بیثبات و فرومایه است که از خود استقلال فکری ندارد و مفرد کلمهٔ «رعاع» محسوب میشود.
در فرهنگ شریف نهجالبلاغه، امیرالمؤمنین علی (ع) در توصیف این گروه از تعبیر «هَمَجٌ رَعَاعٌ» استفاده کردهاند؛ پشههایی دستخوش باد که با هر بانگی حرکت میکنند و پناهگاه علمی استواری ندارند. از این رو، بار معنایی این واژه در ادبیات کاملاً منفی و تحقیرآمیز بوده و نمادی از جهل عمومی و تزلزل فکری است.