یعنی چه
اساطیر جمعِ واژهٔ «اسطوره» است و به مجموعهای از داستانها، افسانهها و روایتهای باستانی اشاره دارد که دربارهٔ خدایان، پهلوانان، پیدایش جهان و باورهای ماوراءالطبیعهٔ ملتهای کهن شکل گرفتهاند. این واژه گاهی در معنای داستانهای بیاساس یا خرافات نیز به کار میرود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژهٔ «اساطیر» معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی نظیر «افسانههای کهن»، «داستانهای باستان» یا «جمع اسطوره» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به خودِ داستانها و اسطورهها از واژهٔ Myths و برای اشاره به علم اسطورهشناسی یا مجموعهٔ اساطیر یک فرهنگ از Mythology استفاده میشود.
به عربی
واژهٔ اساطیر خود یک وامواژهٔ جمع در زبان عربی است. در زبان عربی معاصر از همین کلمه یا ترکیب علمالأساطیر و همچنین واژهٔ دخیل ميثولوجيا استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و برابرهای فارسی دقیق این کلمه شامل «اسطورهها»، «افسانهها»، «داستانهای باستان» و «نامههای کهن» است که به روایتهای اساطیری اشاره دارد.
در قرآن
این واژه دقیقاً ۹ بار در قرآن کریم در قالب عبارت «أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ» تکرار شده است. این عبارت همواره از زبان منکران و کافران نقل شده که وحی الهی، رسالت پیامبران و مسألهٔ معاد را تکذیب کرده و آنها را به تحقیر، «افسانهها و خرافات گذشتگان» مینامیدند.
نماد چیست
اساطیر در فرهنگ و ادبیات نمادِ کهنالگوها، تفکرات نمادین و جهانبینی انسان باستان دربارهٔ طبیعت و ماوراءالطبیعه است. این واژه بسترِ تجلی باورها، رویاها و هویت تاریخی و داستانی ملتها به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل اساطیر
واژهٔ اساطیر که جمعِ اسطوره است، به مجموعهٔ داستانها، افسانهها و رویدادهای شگفتآوری اشاره دارد که در روزگاران باستان دربارهٔ خدایان، قهرمانان نامآور و چگونگی آفرینش جهان پرداخته شده است. این واژه از نظر ریشهشناختی احتمالاً با واژهٔ یونانی Historia به معنای تاریخ و داستان هموند است یا در زبان عربی از ریشهٔ سطر (به معنای مکتوب و نوشتهشده) برآمده است.
در فرهنگ اسلامی و متن قرآن کریم، این کلمه بار معنایی متفاوتی به خود گرفته و در قالب اصطلاح «اساطیر الاولین» برای توصیف دیدگاه کافرانی به کار رفته است که پیامهای آسمانی و معجزات را داستانهای دروغین و خرافات پیشینیان میپنداشتند. با این حال، در ادبیات، هنر و روانشناسی مدرن، اساطیر منبعی بیپایان از نمادها، کهنالگوها و الهامبخش درک عمیقتر از روان انسان و تاریخ فرهنگی جوامع محسوب میشوند.