معنی
در زبان فارسی، گوار صفت فاعلی و مخفف کلمهٔ «گوارا» است. این واژه به هر چیز خوشطعم، مطبوع و بهویژه زودهضمی اطلاق میشود که خوردن یا نوشیدن آن حس خوشایندی ایجاد میکند و با ساختار بدن سازگار است.
یعنی چه
این کلمه در اصل اشاره به ویژگی مواد غذایی یا نوشیدنیهایی دارد که پس از مصرف، هیچگونه سنگینی یا ناگواری در دستگاه گوارش ایجاد نمیکنند و بهسادگی جذب بدن میشوند.
مترادف
متضاد
هم خانواده
تلفظ
این واژه در زبان فارسی با فتح حرف اول (گُ) تلفظ نمیشود، بلکه تلفظ صحیح آن با فتح گاف و واوِ کشیده به صورت گَوار (govār) است.
به انگلیسی
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی این واژه شامل خوشخوراک، زودهضم، مطبوع، نوشین و سازگار با طبع هستند.
جمعبندی و توضیح کامل گوار
واژهٔ «گوار» یک واژهٔ اصیل فارسی با ریشهای کهن است که به زبان پهلوی (پارسی میانه) و کلمهٔ «گوهاراک» بازمیگردد. این واژه در فارسی امروز بیشتر به عنوان ریشهٔ ادبی و ساختاری کلماتی چون «گوارا»، «گوارش» و «خوشگوار» زنده مانده است و به تنهایی کمتر به کار میرود.
مفهوم اصلی این کلمه فراتر از یک طعم خوب ساده است؛ گوار به چیزی اشاره دارد که نهتنها در دهان خوشایند و لذتبخش است، بلکه در مسیر بلع و هضم نیز با لطافت و آسانی همراه بوده و مایهٔ آرامش روح و طبع انسان میشود. در فرهنگ و ادبیات نیز ترکیبهایی مثل آب گوارا همواره نمادی از پاکی، تسکین و مایهٔ حیات هستند.