یعنی چه
واژهٔ «عملهم» یک ترکیب صرفی در زبان عربی است که از دو بخش «عمل» (به معنی کار، کردار یا فعل آگاهانه) و ضمیر متصل «ـهم» (به معنی آنها یا ایشان) تشکیل شده است و در مجموع به معنای کار و رفتار آن گروه از افراد اشاره دارد.
تلفظ
این واژه با فتح عین، فتح میم، فتح یا ضم لَام و ضم هاء تلفظ میشود که بسته به نقش اعرابی آن در جمله، حرکت لام تغییر میکند.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلمات متقاطع، واژهٔ پنجحرفی «عملهم» به عنوان مضاف و مضافالیه عربی به معنای کارِ آنها شناخته میشود.
به انگلیسی
برای برگردان این ترکیب به زبان انگلیسی، با توجه به بافت متن از عبارات مالکانه همراه با واژگان کردار یا کار استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود اصالتاً عربی است؛ اما برای بیان مترادفهای جمع آن در زبان عربی میتوان از واژههایی نظیر أعمالهم یا أفعالهم نیز بهره برد.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان فارسی برای این واژه شامل عباراتی چون «کردارشان»، «رفتارشان»، «کارهایشان» و «افعال آنان» است.
در قرآن
ریشه این کلمه و مشتقات قرآنی آن (مانند عملهم یا عملهم در آیات مختلف از جمله آیه ۲۱ سوره طور به صورت «عَمَلِهِمْ») به وفور در قرآن کریم به کار رفته است. این تعابیر معمولاً در سیاق حسابرسی الهی، پاداش و کیفر، و جاودانگی تجسم اعمال انسانها در پیشگاه خداوند مطرح میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل عملهم
واژهٔ «عملهم» یک مدخل یا لغت مستقل در زبان فارسی نیست، بلکه یک ترکیب کامل صرفی صریح از زبان عربی است. این واژه از ترکیب اسم مصدر «عَمَل» (به معنای کار و اقدام هدفمند) و ضمیر متصل غایب «هُم» (به معنای ایشان/آنان) ساخته شده است و معنای صریح «کارشان» یا «کردار آنان» را میدهد.
این عبارت به دلیل کاربرد وسیع در متون دینی، تفاسیر قرآنی و ادبیات عرفانی، برای فارسیزبانان و طراحان جدول کاملاً آشناست. ریشهٔ اصلی آن (ع م ل) همخانوادههای متعددی در زبان فارسی امروزی مانند عامل، معمول، معامله و عملیات دارد که همگی مفهوم انجام دادن یک کار را حمل میکنند.
در بافت متنهای تخصصی و قرآنی، این کلمه بار معنایی اخلاقی و مسئولیتپذیری فردی و جمعی دارد و به پیامدها و نتایج کارهایی که گروهی از انسانها در دنیا انجام دادهاند و کارنامه اعمال آنها اشاره میکند.