یعنی چه
آبروداری به معنای پاسداری از شرف، عزت نفس و جایگاه اجتماعی است. این مفهوم در فرهنگ عامه به صرافت افتادن و تحمل مشکلات مادی یا شخصی برای حفظ شأن و جلوگیری از رسوایی و فاش شدن دستتنگی اشاره دارد.
تلفظ
واژهای مرکب از سه بخش: «آب» + «رو» (به معنی صورت) + «داری» (از مصدر داشتن).
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه «آبروداری» دقیقاً یک پاسخ ۸ حرفی است. از مترادفهای طراحان جدول برای این مفهوم میتوان به حفظ ظاهر یا حفظ حیثیت اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی متناسب با سیاق کلام از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی اصطلاح حفظ ماء الوجه دقیقترین برگردان مفهومی آبروداری است.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای این مفهوم بیشتر از ترکیبهای مربوط به حفظ اعتبار و شرف استفاده میشود.
در قرآن
خود واژه فارسی «آبروداری» در قرآن نیست، اما مصداق بارز فرهنگی آن در آیه ۲۷۳ سوره مبارکه بقره با واژه «تَعَفُّف» توصیف شده است؛ آنجا که میفرماید: «یَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ أَغْنِیَاءَ مِنَ التَّعَفُّفِ» یعنی افراد ناآگاه، نیازمندانِ بافرهنگ را از شدت عفاف و آبروداری، توانگر و بینیاز میپندارند.
جمعبندی و توضیح کامل آبروداری
آبروداری یکی از کلیدیترین مفاهیم اخلاقی و فرهنگی در میان فارسیزبانان است که ریشه در اصطلاح «آبِ روی» (به کنایه از عرق شرم و حیا بر صورت) دارد. این واژه در اصل به معنای پاسداری از شرف، عزت نفس و جایگاه اجتماعی است تا طراوت شخصیت فرد در برابر دیگران فرو نریزد.
در فرهنگ عامه، آبروداری وجهی دوگانه پیدا کرده است؛ از یک سو به عنوان نشانهای از بزرگمنشی، مناعت طبع و صیانت نفس ستوده میشود که فرد حاضر است سختیها را تحمل کند اما دست نیاز بهسوی کسی دراز نکند. از سوی دیگر، گاهی در نقد اجتماعی به پنهانکاری افراطی یا تحمل فشارهای کمرشکن تنها برای حفظ یک ظاهر فریبنده تعبیر میشود.