یعنی چه
عقیم و سترون به ویژگی موجود زنده، زمین یا ایدهای اشاره دارد که توانایی باروری، زایش، فرآوری و به بار نشستن را ندارد. عقیم ریشهای عربی دارد و سترون واژهای کهن و اصیل در زبانهای هندواروپایی است. در کاربردهای مدرن و علمی، این واژهها به معنای استریل و عاری از میکروب کردن (ضدعفونی کردن) نیز به کار میروند.
تلفظ
واژه عقیم به صورت [عَ ق ی م] و واژه سترون به صورت [سِ تَ رْ وَ نْ] تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون نازا، نابارور، استریل یا بیحاصل، کلمات عقیم یا سترون به کار میروند.
به انگلیسی
برای مفاهیم پزشکی و زیستی از Sterile و Infertile و برای زمین یا ایدههای بینتیجه از Barren یا Abortive استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج فارسی برای این واژهها شامل نازا، نابارور، بیبر، بیثمر، بیحاصل و کلیدواژههایی چون سترونسازی در پزشکی است.
نماد چیست
در ادبیات و نمادشناسی، عقیم و سترون بودن نشاندهنده ناامیدی، سکون، توقف رشد، خشکی و نبود تداوم است. همچنین گاهی به عنوان نمادی از دنیا و روزگار فانی (عجوز عقیم) به کار میرود که پایداری و وفاداری ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل عقیم و سترون
واژههای عقیم و سترون گرچه از نظر ریشهشناسی تفاوت دارند (یکی عربی و دیگری هندواروپایی)، اما در معنا کاملاً همپوشانی دارند و به هر نوع ناتوانی در باروری، تولید مثل و زایش در انسان، حیوان، گیاه و زمین اشاره میکنند.
این دو مفهوم علاوه بر کاربرد زیستشناسی و پزشکی که امروزه در معنای استریلسازی و تعقیم نیز استفاده میشوند، در ادبیات و عرفان نیز جایگاه ویژهای دارند. در متون کهن و استعاری، هرگاه از تفکر، پروژه یا روزگاری بینتیجه و بنبست یاد میشود، صفت عقیم و سترون برای آن به کار میرود.
در متون مقدس مانند قرآن کریم نیز واژه عقیم هم برای نازایی انسان و هم به صورت استعاری برای پدیدههای مخرب یا بیبرکت مانند «ریح عقیم» (باد ویرانگر و بیباران) و «یوم عقیم» (روز سخت و بیبازگشت) استفاده شده است تا اوج بیحاصلی و قطع امید را نشان دهد.