یعنی چه
این واژه صفت مرکب فصیح و قدیمی در زبان فارسی است که از ترکیب «خَلَق» (در عربی به معنی کهنه و فرسوده) و پسوند شباهت «گونه» ساخته شده است. این اصطلاح برای توصیف لباسهای ژنده یا موقعیتها و شغلهای از رونق افتاده به کار میرفته است؛ چنانکه در تاریخ بیهقی برای جامه حسنک وزیر و نیز کار و شغلی که رونقش را از دست داده، استفاده شده است.
در جدول
پاسخ مد نظر در جدول برای این نشانه، خود واژه «خلق گونه» است که دقیقاً از ۷ حرف تشکیل شده است. از مترادفهای آن نیز میتوان به عنوان همپوشانی در جدول استفاده کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن، برای جامه یا شیء فرسوده از واژههای پرکاربرد Shabby یا Threadbare استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژه «خَلَق» خود به معنی کهنه است و برای توصیف بیشتر از صفاتی چون رث یا بالی استفاده میشود.
در قرآن
خود ترکیب «خلقگونه» در قرآن وجود ندارد. ریشه عربی آن یعنی «خَلَق» به معنی کهنگی با واژههایی مثل «خَلْق» (آفرینش) یا «خُلُق» (اخلاق) که در قرآن کریم آمدهاند، تفاوت معنایی و ریشهای دارد و نباید اشتباه گرفته شود.
نماد چیست
از آنجا که «خلقگونه» یک صفت ظاهری، مادی و کیفی برای توصیف اشیاء، لباسها یا امور دنیویِ فرسوده است، مفهوم یا نمادگرایی اسطورهای، مذهبی یا فلسفی خاصی در ادبیات برای آن ثبت نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل خلق گونه
واژه «خَلَقگونه» یک صفت مرکب، کهن و فصیح در زبان فارسی است که از الحاق واژه عربی «خَلَق» (به معنی جامه کهنه و پوسیده) با پسوند شباهت فارسی «گونه» پدید آمده است. این کلمه در متون کلاسیک و ارزشمند تاریخ ادبیات ایران، نظیر تاریخ بیهقی، به وفور برای توصیف لباسهای فرسوده، مندرس و همچنین موقعیتها، احوال یا مشاغلی که رونق اولیه خود را از دست داده و بیاعتبار شدهاند، به کار رفته است.
باید توجه داشت که این واژه با اصطلاحات برخاسته از آفرینش (خَلْق) یا اخلاقیات (خُلُق) کاملاً متفاوت است. در کاربردهای امروزی و حل جداول کلمات متقاطع، این کلمه دقیقاً یک پاسخ ۷ حرفی را تشکیل میدهد و نشاندهنده مفاهیمی چون ژندگی، فرسودگی و نیمدار بودن است که معادلهای دقیقی نیز در زبانهای انگلیسی و عربی دارد.