یعنی چه
قانتون شکلِ جمعِ مذکرِ فاعلی از ریشهٔ عربی «قنوت» است و به کسانی اطلاق میشود که با خضوع، فروتنی و مداومت، مطیع فرمان الهی هستند و طاعت خود را با خشوع و بندگی مستمر همراه میسازند.
تلفظ
این واژه به صورت فتح قاف، کسر نون و ضم تاء تلفظ میشود (قَانِتُونَ).
در جدول
پاسخ کلمهٔ قانتون در جدول کلمات متقاطع دقیقاً ۶ حرف دارد و به عنوان رمز یا معادلِ مطیعان و فرمانبردارانِ خاضع شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم این واژهٔ قرآنی از عباراتی استفاده میشود که نشاندهندهٔ طاعتِ همراه با خشوع و بندگیِ مخلصانه است.
به فارسی
از آنجا که قانتون یک وامواژهٔ عربیِ قرآنی است، در زبان فارسی اصیل معادل یککلمهایِ دقیق ندارد و در ترجمهها بهصورتِ مطیعان، فرمانبرداران و خاشعان برگردانده میشود.
در قرآن
این واژه و مشتقاتش ۱۳ بار در قرآن کریم آمده است. خود واژهٔ «قانتون» در آیاتی نظیر آیه ۱۱۶ سوره بقره و آیه ۲۶ سوره روم در عبارت «کُلٌّ لَهُ قَانِتُونَ» به کار رفته که به معنای فرمانبرداری و خضوع تکوینی یا تشریعیِ تمام موجودات در برابر خداوند است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات اسلامی، این کلمه نماد بندگیِ خالصانه، طاعتِ مستمر همراه با سکوت و متانت، و فروتنیِ کامل در پیشگاه باریتعالی است.
جمعبندی و توضیح کامل قانتون
واژهٔ قانتون یک اصطلاح و وامواژهٔ عربی قرآنی در زبان فارسی است که از ریشهٔ «ق-ن-ت» (قنوت) مشتق شده و به معنای دوام طاعت همراه با فروتنی و خشوع است. این کلمه در متون دینی و تفاسیر به کسانی اشاره دارد که ارادهٔ خود را تسلیمِ فرمان پروردگار کردهاند و در مسیر بندگی پایداری میورزند.
در ساختار زبان فارسی، این کلمه عمدتاً در بافتهای مذهبی، ترجمههای قرآنی و حل جداول کاربرد دارد و معادلهای روانی همچون فرمانبرداران، خاشعان و مطیعان برای آن انتخاب میشود. بررسی آیات قرآنی نشان میدهد که این مفهوم، مرتبهای والا از ایمان را به تصویر میکشد که در آن طاعت با خضوعِ قلبی گره خورده است.