یعنی چه
این کلمه یک فعل امر به همراه ضمیر مفعولی است که برای درخواست روزی، بخشش مستمر و تأمین نیازهای مادی یا معنوی برای یک گروه (آنان) به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با سکون راء، ضمه زاء، سکون قاف و سکون میم به صورت «اِرْزُقْهُمْ» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از افعالی مانند provide و sustain به همراه ضمیر مفعولی استفاده میشود.
به عربی
عبارات هممعنی در زبان عربی شامل اعطای رزق، اطعام و بینیاز کردن مادی و معنوی هستند.
به فارسی
معادل مستقیم فارسی آن عبارت است از «روزی دادن به آنها» یا «تأمین کردن معاش و نعمت برای آنان».
در قرآن
این ترکیب دقیق به صورت منفرد در قرآن نیامده، اما با حروف عطف به صورت «وَارْزُقْهُمْ» (در دعای حضرت ابراهیم برای اهل مکه) و «فَارْزُقُوهُمْ» (سفارش به روزی دادن خویشاوندان و یتیمان از ارث) تجلی یافته است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی، این واژه نماد نگاه توحیدی به مقوله رزق است؛ نشان میدهد که تأمینکننده حقیقی تمام نیازهای مادی و معنوی بشر، خداوند متعال است.
جمعبندی و توضیح کامل ارزقهم
واژه «ارزقهم» ترکیبی از فعل امر «ارزق» (روزی بده) و ضمیر مفعولی «هم» (به آنان) است که از ریشه ثلاثی مجرد «ر-ز-ق» مشتق شده است. این کلمه در ادبیات دینی و قرآنی کاربرد فراوانی دارد و بیانگر مفهوم طلب خیر، برکت و روزی صادر شده از منبع الهی برای گروهی از بندگان است.
اگرچه این ساختار بدون حرف عطف در متن قرآن به چشم نمیخورد، اما در آیات کلیدی نظیر دعاهای حضرت ابراهیم (ع) با ساختار «وارزقهم» به کار رفته است که نشاندهنده اهمیت گشایش روزی و امنیت اقتصادی در بقای جوامع است. رزق در این دیدگاه، صرفاً به خوراک و مال محدود نمیشود، بلکه شامل تمام مواهب مادی و معنوی است.
در نهایت، بررسی این واژه نشان میدهد که مفهوم رزقرسانی در فرهنگ اسلامی ابزاری برای پیوند خلق به خالق و یادآوری جود، کرم و لطف بیپایان خداوند به بندگانش در هر شرایطی است.