یعنی چه
این عبارت کنایه از سوار بر اسب شدن، هی کردن مرکب و با سرعت و شتاب به سوی میدان جنگ تاختن است. در اصل به معنی «اسبِ ابرش (لکهدار) را به حرکت و هیجان درآورد» میباشد که در ادبیات حماسی برای نشان دادن هجوم ناگهانی جنگاوران استفاده میشود.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت «بَرانگیخت» (فعل ماضی) و «اَبرَش» (صفت عربی برای اسب لکهدار) است.
در جدول
در مسابقات جدولی، پاسخ این عبارتی که از شعر حماسی استخراج شده، دقیقاً ۱۲ حرف دارد و به مفهوم تاختن مرکب است.
به انگلیسی
برای بخش فعلی میتوان از کلماتی مثل aroused یا stimulated و برای توصیف اسب از dappled horse استفاده کرد.
به فارسی
معادلهای روان فارسی این عبارت شامل «اسب تاختن»، «مرکب را روانه کردن» و «به جولان درآوردن اسب» در میدان جنگ است.
نماد چیست
در ادبیات حماسی و شاهنامهای ایران، برانگیختن اسب یا ابرش، نماد قطعی شروع کارزار، هیجان جنگاوری و آمادگی برای نبرد تنبهتن است.
جمعبندی و توضیح کامل برانگیخت ابرش
عبارت «برانگیخت ابرش» یک اصطلاح مستقل یا واژه قرآنی نیست، بلکه یک ترکیب فعلی و مفعولی (جمله ناقص) است که از مصراع معروف شعر حماسی «حمله حیدری» اثر باذل مشهدی استخراج شده است؛ آنجا که میگوید: «که ناگاه عمرو آن سپهر نبرد / برانگیخت ابرش برافشاند گرد».
این عبارت از دو بخش «برانگیخت» (از مصدر فارسی برانگیختن به معنی تحریک کردن و به حرکت درآوردن) و «ابرش» (واژه عربی به معنی اسب لکهدار و خالخال) تشکیل شده است. در نتیجه، معنی تحتاللفظی آن به حرکت درآوردن اسب خالدار است.
در مفهوم کنایی و ادبی، این ترکیب نمادی از آغاز جنگ، شجاعت و هجوم ناگهانی به قلب دشمن است و نشاندهنده لحظهای است که جنگاور مرکب خود را برای نبردی سهمگین به تاخت درمیآورد.