یعنی چه
شغالان به معنای چند شغال است؛ پستاندارانی گوشتخوار، موذی و فرصتطلب از تیرهٔ سگسانان که جثهای کوچکتر از گرگ و بزرگتر از روباه دارند. این جانوران معمولاً به صورت گروهی و در شب فعالیت و زوزه میکشند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت شَغالان (بافتحه شین) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه شغالان یک پاسخ ۶ حرفی است. از واژههای هممعنا و قدیمی آن میتوان به توره یا تورگان اشاره کرد.
به انگلیسی
معادل اصلی کلمه شغالان در زبان انگلیسی Jackals است. جالب اینجاست که خود واژه Jackal در انگلیسی از ریشه فارسی و سانسکریت این واژه وام گرفته شده است.
به فارسی
در زبان و گویشهای مختلف فارسی، کلماتی مانند شغالها، تورگان، توره (در گویش کرمانی و یزدی) و شالان (در گویش گیلکی و مازندرانی) به عنوان معادلهای فارسی این واژه شناخته میشوند.
در قرآن
کلمه شغال یا شغالان به هیچ وجه در متن قرآن کریم ذکر نشده است. در میان سگسانان، تنها حیواناتی که در قرآن از آنها نام برده شده، سگ (کلب) و گرگ (ذئب) هستند.
نماد چیست
در فرهنگ، ضربالمثلها و ادبیات فارسی، شغالان نماد ترسویی، ناتوانی، مفتخوری، حیلهگری و غارتگری زبونانه هستند. این حیوان در ادبیات عامه و اساطیری معمولاً در تضاد با شیران و پلنگان (که نماد شجاعت و قدرت هستند) قرار میگیرد.
جمعبندی و توضیح کامل شغالان
واژه شغالان شکل جمع کلمه «شغال» است که ریشهای بسیار کهن در زبان سانسکریت دارد و از طریق زبان پهلوی به فارسی امروزی رسیده است. این واژه به گروهی از پستانداران سگسان اشاره دارد که به شبگردی، زوزههای گروهی و رفتار فرصتطلبانه در شکار معروف هستند.
در ادبیات و فرهنگ عامه ایرانی، شغالان جایگاه نمادین خاصی دارند و همواره مظهر فریبکاری، ترس، و لاشهخواری بودهاند. شاعران و نویسندگان پارسیزبان بارها از این واژه در تقابل با «شیران» استفاده کردهاند تا تفاوت میان انسانهای شجاع و اصیل را با افراد زبون و منفعتطلب نشان دهند.
با وجود حضور پررنگ این حیوان در ضربالمثلها و حکایات اخلاقی (مانند کلیله و دمنه)، در متون دینی مانند قرآن کریم نامی از شغالان برده نشده است و تنها به حیوانات همخانواده آن مانند گرگ و سگ اشاره شده است.