معنی
واژهٔ «بئر» در زبان عربی به معنای چاه است؛ حفرهای عمیق، استوانهای و ساماندهیشده که در زمین حفر میشود تا به مایعات زیرزمینی مانند آب، نفت یا گاز دسترسی پیدا شود.
یعنی چه
ترکیب «بئر عربی» اصطلاح مستقل جدیدی نیست، بلکه توصیفکنندهٔ این حقیقت است که واژهٔ «بئر» ریشهای کاملاً عربی و سامی دارد. این کلمه در متون کلاسیک فارسی و اصطلاحات فقهی و قرآنی به معنی چاه آب استفاده میشود.
تلفظ
این واژه در زبان عربی به صورت «بِئْر» (biʾr) با کسرهٔ حرف اول و سکون همزه و حرف پایانی تلفظ میشود. در فارسی نیز معمولاً به همین صورت یا با تخفیف همزه قرائت میگردد.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدولهای کلمات متقاطع «بئر عربی» است که دقیقاً از ۷ حرف تشکیل شده است. در صورت نیاز به معادلهای کوتاهتر، واژههای «بئر» یا «چاه» کاربرد دارند.
به انگلیسی
رایجترین و دقیقترین معادل انگلیسی برای واژهٔ بئر (چاه)، کلمهٔ Well است.
به فارسی
دقیقترین و آشناترین برگردان و معادل فارسی برای واژهٔ بئر، کلمهٔ «چاه» یا «چاه آب» است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات، بئر یا چاه به عنوان یک نماد دوگانه شناخته میشود؛ از سویی به دلیل تامین آب در بیابان نماد رحمت، برکت و بقا است و از سوی دیگر در نگاه عرفانی و داستانی، نماد عمق ناخودآگاه، اسرار مکتوم، تنهایی، سقوط یا غربت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بئر عربی
واژهٔ «بِئْر» یک لغت اصیل عربی از ریشهٔ ثلاثی مجرد (بأر) است که به معنای چاه یا چاه آب در زمین حفر شده، به کار میرود. عبارت «بئر عربی» در واقع اشاره به ریشه و اصالت زبانی این کلمه دارد و به عنوان یک اصطلاح مجزا معنای مستقلی ندارد. این واژه در متون کهن، متون فقهی و ادبیات فارسی وام گرفته شده و کاربرد داشته است.
در قرآن کریم نیز این واژه یکبار در سوره حج به صورت «بئر معطلة» (چاه متروک و رها شده) آمده است که نشاندهنده کاربرد حقیقی و گاه نمادین آن برای توصیف ویرانی یا آبادانی جوامع است. در حوزه حل جدول، عبارت «بئر عربی» یک کلید ۷ حرفی دقیق با پاسخ مستقیم است.