یعنی چه
ارعواء در لغت به معنی بازایستادن و دست کشیدن از بدی، گناه، نادانی و جهل است. این واژه به پشیمان شدن بر ترک یک مسیر نادرست و بازگشت به سوی رشد، هدایت و هوشیاری پس از غفلت اشاره دارد.
تلفظ
این واژه به صورت کسر همزه اول، سکون را، کسر عین و تلفظ واو و الف کشیده خوانده میشود: اِرْعِواء.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول واژه «ارعواء» با ۶ حرف است. معادلهای دیگر آن ارتداع یا انکفاف هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی عباراتی که مفهوم بازایستادن از خطا و به خود آمدن را برسانند برای این واژه استفاده میشوند.
به عربی
این واژه خود مصدری عربی از ریشه (ر ع و) است و در زبان عربی معاصر و کلاسیک به معنای بازگشت به عقلانیت و هدایت کاربرد دارد.
به فارسی
نزدیکترین معادلهای روان فارسی برای این کلمه، دست کشیدن از اشتباه، به خود آمدن، پشیمانی، توبه و خودداری از ادامه مسیر خطا است.
نماد چیست
ارعواء در ادبیات، اخلاق و عرفان نماد نقطه عطف توبه، بیدار شدن عقل و پایان بخشیدن به جهالت و سرمستی غفلت است. این واژه لحظه حساس تغییر مسیر انسان از گمراهی به سوی اصلاح را به تصویر میکشد.
جمعبندی و توضیح کامل ارعواء
واژه «ارعواء» یک مصدر عربی از ریشه (ر ع و) است که در متون ادبی، کلامی و عرفانی فارسی به عنوان یک واژه دخیل به کار میرود. این واژه به طور دقیق به معنای بازایستادن از گناه، لجاجت یا مسیر اشتباه و بازگشت آگاهانه به سوی رشد و هدایت است. در واقع ارعواء نشاندهنده یک بیداری درونی و تنبه عقلانی پس از یک دوره غفلت است.
اگرچه این کلمه با همین لفظ عینا در متن قرآن کریم به کار نرفته است، اما مفهوم عمیق آن یعنی توبه و انابه بارها در آیات مختلف ستایش شده است. در اشعار و متون کلاسیک عربی و فارسی، ارعواء را غالبا به عنوان پشیمانی از جهالتهای دوره جوانى و روآوردن به حکمت و تقوا در دوران پختگی توصیف میکنند.
در ساختار زبانشناسی، این واژه از باب افعلال (یا ملحق به آن) است که فعل ماضی آن «ارعوی» به معنی «بازایستاد» میشود. متضاد اصلی این مفهوم، اصرار ورزیدن بر خطا، لجاجت و غوایت (گمراهی) است که اصرار بر مسیر باطل را نشان میدهد.