یعنی چه
این اصطلاح کلامی و فلسفی بیان میکند که نه انسان در کارهای خود کاملاً مجبور است (جبر) و نه خداوند او را به طور کامل به حال خود رها کرده و از او سلب اراده نموده است (تفویض)؛ بلکه اختیار انسان واقعی است، اما در طول قدرت و مشیت خداوند قرار دارد.
تلفظ
این عبارت عربی به صورت «بَینَ الْاَمرَین» (Baynal-Amrayn) تلفظ میشود و از نظر لغوی به معنای «میان دو کار» یا «در میان دو وضعیت» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پاسخ این اصطلاح برای راه میانه میان جبر و اختیار، دقیقاً واژه «بین الامرین» با ۱۰ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم کلامی از عبارات توصیفی مربوط به توازن اراده انسان و جبر استفاده میشود.
به ترکی
در منابع فلسفی و کلامی زبان ترکی، این اصطلاح به عنوان جایگاه یا راه وسط میان دو مذهب فکری افراطی تعریف میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای فارسی این واژه عبارتند از: راه میانه، امر وسط، دیدگاه اعتدالی در اراده، و اختیار وابسته به اراده الهی.
نماد چیست
این اصطلاح در فرهنگ کلامی اسلامی نماد توازن و دوری از افراط و تفریط است. در تمثیلهای فلسفی، آن را به روشن شدن یک لامپ تشبیه میکنند؛ کارخانه برق (خداوند) جریان را میفرستد، اما کلید آن توسط انسان زده میشود که این خود نماد پیوند فاعلیت انسان و اراده الهی است.
جمعبندی و توضیح کامل بین الامرین
عبارت «بینالامرین» (یا به صورت کاملتر: الأمرُ بَینَ الأمرَین) یک اصطلاح تخصصی، کلامی و فلسفی در فرهنگ اسلامی، بهویژه در مکتب امامیه است. این مفهوم برای حل یکی از پیچیدهترین مسائل اعتقادی، یعنی مرز میان آزادی انسان و اراده خداوند بنا شده است. طبق این نظریه، افعال ارادی انسان در عین اینکه مستند به قدرت، تصمیم و اختیار خود اوست، در طول اراده و قدرت مطلق خداوند قرار دارد و استقلال محض ندارد.
این دیدگاه دقیقاً در برابر دو جریان فکری افراطی قرار میگیرد: نخست «جبر گرایی مطلق» که انسان را مانند سنگی در مسیر سیلاب بیاراده میداند، و دوم «تفویض مطلق» که تصور میکند خدا انسان را خلق کرده و او را کاملاً مستقل و بدون نیاز به مشیت الهی رها ساخته است. بینالامرین با نفی هر دو دیدگاه، اعلام میکند که انسان مختار و مسئول است، اما توانایی او بخشی از قدرت بیپایان الهی است.
اگرچه خود این عبارت با این ساختار لفظی در متن قرآن کریم نیامده است، اما دانشمندان و مفسران آن را از جمعبندی آیات قرآن استخراج کردهاند؛ چرا که دستهای از آیات انسان را مسئول اعمال خویش برمیشمارند و دستهای دیگر تحقق هر چیز در جهان را منوط به مشیت و خواست پروردگار میدانند.