یعنی چه
الوارث در لغت به معنای ارثبرنده و کسی است که مال یا مقامی پس از درگذشت مالک قبلی به او منتقل میشود. در اصطلاح و فرهنگ اسلامی، این واژه یکی از اسماء الحسنی (نامهای نیکوی خداوند) است و به این مفهوم اشاره دارد که پس از فنا و نابودی تمامی موجودات و کائنات، تنها خداوند است که باقی و ماندگارِ مطلق میماند و مالک حقیقی و نهایی همهچیز خواهد بود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «اَلْوارِث» (al-wārith) است که حروف آن با تشدید یا سکون روی لام و کسر راء ادا میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ به عنوان یکی از صفات خداوند یا به معنی میراثبرنده، کلمه شش حرفی «الوارث» یا کلمه چهار حرفی «وارث» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای معادلسازی این اسم الهی از ترکیبهایی که مفهوم وارث نهایی و مطلق را میرسانند استفاده میشود.
به عربی
این کلمه در زبان عربی اسم فاعل از فعل «وَرِثَ» (به ارث بردن) همراه با ال تعریف است.
به فارسی
برگردان دقیق فارسی این واژه «وارث» و «میراثبر» است و در کاربرد اصطلاحی و خدایی به معنای «خدای پاینده» و «مالک نهایی جهان» تعبیر میشود.
نماد چیست
در ادبیات دینی و عرفانی، الوارث نماد «بقای مطلق» پس از «فنای کل» است. این نام به انسان یادآوری میکند که تمام مالکیتهای دنیوی و مادی، اعتباری، موقت و ناپایدار هستند و در نهایت، مالکیت حقیقیِ همهچیز به ذات پروردگار بازمیگردد.
جمعبندی و توضیح کامل الوارث
واژه «الوارث» ریشهای عربی از سه حرف (و - ر - ث) دارد و در اصل به معنی ارثبرنده و جانشین است. این کلمه با ورود به فرهنگ و زبان فارسی، بیشتر در قالب یکی از نامهای نیکوی خداوند (اسماء الحسنی) شناخته میشود.
در کاربرد قرآنی و کلامی، این اسم به این حقیقت اشاره دارد که پس از مرگ و فنای تمامی مخلوقات و پایان جهان مادی، تنها ذات پاک خداوند پاینده و ماندگار میماند و تمام مال و مکنت عالم به او که مالک حقیقی است ارث میرسد. در واقع این نام، تجلیبخش بقای سرمدی پروردگار در برابر فانی بودن دنیاست.