یعنی چه
عبارت «مرد ستبر» برای توصیف مردی به کار میرود که دارای اندامی درشت، قویهیکل، چهارشانه و تنومند است. واژه «ستبر» به ویژگیهای مادی مانند ضخامت، کلفتی، سرسختی و استحکام اشاره دارد و ترکیب آن با مرد، نشاندهنده فردی با جثه بزرگ و قدرت بدنی بالا است. این واژه کاملاً کلاسیک و ادبی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب وصفی به صورت «مَردِ سِتَبْر» است. واژه ستبر با کسره روی سین و فتحه روی تاء (سِتَبر) خوانده میشود و ب و راء در انتهای آن ساکن هستند.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «مرد ستبر» است که از ۷ حرف تشکیل شده است. بسته به تعداد حروف، کلماتی نظیر تنومند، تناور و قویهیکل نیز به عنوان معادلهای آن در جدولها استفاده میشوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف یک شخص با ویژگیهای مرد ستبر، از واژگانی چون Burly (درشتهیکل و قوی) یا Robust و Sturdy (محکم و نیرومند) استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معادل واحدی که دقیقاً ترکیب ترکیبی مرد ستبر را بسازد وجود ندارد؛ لذا از صفات توصیفی مانند «قوي البنية» (دارای بنیه قوی) یا کلماتی مثل «ضخم» و «جسيم» برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
نماد چیست
در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، مرد ستبر نماد و مظهر قدرت جسمانی بالا، صلابت، استواری و پناه بودن است. در متون حماسی و شاهنامه فردوسی، این تعابیر و داشتن بازوان و یال ستبر، برای توصیف پهلوانان و قهرمانان ملی جهت نشان دادن هیبت و شجاعت بینظیر آنها به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل مرد ستبر
عبارت «مرد ستبر» یک ترکیب وصفی اصیل فارسی است که از ریشه پهلوی (stapr) میآید. این ترکیب برای اشاره به مردانی با اندام درشت، تنومند، چهارشانه و قویجثه استفاده میشود و واژه ستبر در اصل به معنای کلفتی، ضخامت و استحکام مادی است.
در فرهنگ و ادبیات کلاسیک ایران، داشتن اندام ستبر صفت بارز پهلوانان و اساطیری چون رستم بوده و به عنوان نمادی از پایمردی، شجاعت، هیبت و پناهگاه بودن شناخته میشود. این واژه اگرچه در متن قرآن نیامده، اما از نظر مفهومی و با کلماتی چون استبرق (پارچه ضخیم) ریشه مشترک دارد.