یعنی چه
مدح شدن یک ترکیب فعلی مجهول است و زمانی به کار میرود که فرد یا چیزی به خاطر داشتن ویژگیهای خوب، شایستگیها یا رفتارهای پسندیده، مورد تحسین، ثنا و توصیف نیکو از سوی دیگران قرار گیرد.
تلفظ
این واژه به صورت [مَدْحْ شُدَن] تلفظ میشود که از واژه ساکندار «مَدْح» (عربی) و فعل ربطی «شدن» (فارسی) ترکیب شده است.
در جدول
پاسخ دقیق شش حرفی برای این کلمه در جدول «مدح شدن» است، اما کلمات «ستوده شدن» و «تمجید شدن» نیز به عنوان معادلهای رایج کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم مجهولِ مورد ستایش و تمجید قرار گرفتن، از ترکیب افعال توبی با مشتقات ستایش استفاده میشود.
به عربی
ریشه این واژه عربی (مدح) است و شکل مجهول افعال آن دقیقاً معنای مدح شدن را افاده میکند.
به فارسی
برگردان و معادلهای اصیل و روان فارسی این عبارت شامل «ستوده شدن»، «تحسین شدن»، «بزرگ داشته شدن» و «مورد تعریف قرار گرفتن» است.
جمعبندی و توضیح کامل مدح شدن
عبارت «مدح شدن» یک ترکیب فعلی مجهول در زبان فارسی است که ریشه بخش اول آن از واژه عربی «مدح» به معنای ستودن و توصیف به نیکی گرفته شده است. این اصطلاح زمانی استفاده میشود که شخصی یا موضوعی به خاطر دارا بودن صفات مثبت و برجسته، کلامی یا مکتوب مورد تحسین و تکریم دیگران قرار گیرد و اعتبار اجتماعی یا اخلاقی او بیان شود.
در فرهنگهای لغت معتبر مانند دهخدا و معین، این کلمه به عنوان مترادف ستایش شدن و ثنا گفتن مجهول آمده و متضاد آن کلماتی چون «ذم شدن»، «قدح شدن» و «نکوهش شدن» است. شایان ذکر است که این ریشه به صورت مستقیم و با حروف «مدح» در قرآن کریم به کار نرفته، بلکه متون دینی برای مفهوم ستایش بیشتر از ریشه «حمد» استفاده کردهاند؛ هرچند مفهوم ستوده شدن در قالب واژههای دیگر در آیات الهی به چشم میخورد.
به طور کلی، مدح شدن نمادی از تایید، ارزشگذاری مثبت و کسب اعتبار در بستر جامعه و ادبیات است. در سنت ادبی و اخلاقی، اگرچه مدح و ستایشِ رفتارهای پسندیده مایه تشویق است، اما در عین حال از مدح افراطی که به تملق و غلو بینجامد، پرهیز داده شده است.