یعنی چه
این واژه به معنای زشت شمردن، روامند ندانستن، نپذیرفتن و بد آمدن از چیزی است. وقتی فردی رفتار، گفتار یا پدیدهای را مطابق با معیارها، ارزشها یا سلیقه خود نبیند و نسبت به آن حس ناخوشایندی داشته باشد، میگویند آن را ناپسند داشته است.
تلفظ
تلفظ دقیق این مصدر مرکب به صورت [ناپَسَند داشتن] است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این عبارت معمولاً به عنوان راهنما برای پاسخهایی چون کراهت، نپسندیدن یا منکر به کار میرود و خود واژه نیز ۱۱ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از افعالی استفاده میشود که نشاندهنده عدم تایید یا حس منفی نسبت به یک موضوع هستند.
به عربی
در زبان عربی ریشه «کره» دقیقترین معادل برای این واژه است، همانطور که در آیات قرآن کریم (مانند آیه ۲۱۶ سوره بقره) نیز به کار رفته است.
نماد چیست
این مفهوم نماد فیزیکی یا اسطورهای ثبتشدهای ندارد، اما در ادبیات نمادین و فرهنگ عامه با چهرهٔ درهمکشیده و عبوس، یا مفاهیمی چون «منکَر» و ردّ اخلاقی شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ناپسند داشتن
واژهٔ «ناپسند داشتن» یک مصدر مرکب اصیل فارسی است که از پیشوند نفی «نا»، واژهٔ «پسند» (برآمده از ریشه پهلوی) و فعل «داشتن» ساختار یافته است. این عبارت در معنای تحتاللفظی یعنی «در حالتِ نپسندیدن قرار دادن یا نگه داشتن» و منعکسکننده یک موضعگیری ذهنی، اخلاقی یا شرعی در برابر امور نازیبا و غیرقابل قبول است.
از نظر بار معنایی، این واژه بر خلاف واژههایی مثل «نفرت شدید»، نشاندهنده یک انزجار نرم، ردّ اخلاقی یا عدم پذیرش اجتماعی و دینی است. در فرهنگ اسلامی و قرآنی نیز این واژه ترجمان دقیقی برای مفهوم «کراهت» و فعل «کَرِهَ» است که بر ناخوشایند بودن چیزی نزد انسان یا خداوند دلالت دارد.