یعنی چه
دار السلم (یا دار السلام) به معنای خانه یا سرایی است که در آن صلح، سلامت و امنیت کامل برقرار است و هیچگونه رنج، ترس و ناامنی در آن راه ندارد. در متون اسلامی و تفاسیر، این واژه کنایه و نامی برای بهشت موعود است.
تلفظ
این عبارت در زبان عربی به صورت «دارُ السِّلم» (به کسر سین و سکون لام) یا «دارُ السَّلَم» (به فتح سین و لام) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «دار السلم» با ۸ حرف است. از معادلهای دیگر آن میتوان به دارالسلام یا بهشت اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم این عبارت از ترکیباتی که نشاندهنده سرای صلح و آرامش هستند استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه کاملاً عربی دارد. در قرآن بیشتر به صورت «دار السلام» آمده و در فقه در برابر «دار الحرب» به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این اصطلاح شامل «سرای صلح»، «خانه امنیت»، «آرامشگاه مطلق» و در متون کهن و ادبی «بهشت» یا «جنت» است.
در قرآن
این ترکیب (عمدتاً به صورت دار السلام) در آیات قرآنی از جمله آیه ۱۲۷ سوره انعام («لَهُمْ دَارُ السَّلَامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ») و آیه ۲۵ سوره یونس به عنوان نامی برای بهشت و سرای امن الهی یاد شده است که در آن هیچ رنج و مرگی وجود ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل دار السلم
عبارت «دار السلم» یا «دار السلام» از ریشه ثلاثی «سلم» گرفته شده که مفاهیمی چون سلامت، صلح، امنیت و تسلیم را در خود جای داده است. این واژه در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی، نمادی از آرامش مطلق، جاودانگی و رهایی از مصائب و تلاطمهای جهان مادی است.
در کاربردهای قرآنی و تفسیری، این اصطلاح به طور ویژه به عنوان صفتی برای بهشت موعود به کار میرود؛ جایی که ساکنان آن در سایه امنیت الهی از هرگونه گزند، بیماری و اندوه در امان هستند. مفسران معتقدند این نام یا به مفهوم سلامت مطلقِ آن سرا اشاره دارد و یا به دلیل انتسابش به خداوند (که یکی از نامهای او «سلام» است)، «خانه خدا» معنا میدهد.
از سوی دیگر، در فقه اسلامی تعبیر «دار السِّلم» تعریفی جغرافیایی و حقوقی دارد و به سرزمینهایی اطلاق میشود که در آنها پیمان صلح و آشتی برقرار است و در نقطه مقابل «دار الحرب» (سرزمین جنگ) قرار میگیرد.