یعنی چه
مشاطهگری (یا مشاطگی) به معنای شغل و حرفهٔ آرایشگری، پیرایشگری و زیباسازی، بهویژه آراستن و شانه کردن موی زنان و عروس است. این واژه در متون کهن به کار میرفته و امروزه مجازاً به معنی جلوه دادن، تزیین کردن یا پنهان کردن عیوب با ظاهرآرایی نیز به کار میرود. در برخی کاربردهای تاریخی و اقلیمی نیز به مفهوم واسطهگری برای ازدواج اشاره داشته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه مَشّاطهگَری [maššāṭegari] است که از ترکیب واژهٔ عربی مَشّاطة و پسوند مصدریساز فارسی «ـگری» ساخته شده است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این واژه بر اساس تعداد حروف میتواند خود «مشاطه گری» (۸ حرف)، «آرایشگری» (۸ حرف) یا «بزک» (۳ حرف) باشد.
به انگلیسی
برای ترجمه این واژه به انگلیسی بسته به نوع تمرکز بر مو یا چهره، عبارات فوق به کار میروند.
در قرآن
خود واژهٔ «مشاطه» یا «مشاطهگری» عیناً در متن قرآن نیامده است. با این حال، در برخی تفاسیر کلمهٔ «زینت» در دنیا به جبران نواقص درونی با ظاهرآرایی و مشاطهگری تعبیر شده است. همچنین در روایات تاریخی اسلام، از «صِیانة الماشطة» (آرایشگر دختر فرعون) یاد شده که به خاطر ایمانش شهید شد و داستان خانواده او (مؤمن آلفرعون) در قرآن بدون ذکر این لقب آمده است.
نماد چیست
مشاطه در ادبیات کلاسیک فارسی (مانند اشعار حافظ و سعدی) نماد جلوهگری، واسطهٔ زیبایی و آراستن ظاهر است. شاعران گاه باد صبا و ابر بهاری را به عنوان «مشاطگان طبیعت» توصیف کردهاند که زمین و گلها را میآرایند. در نگاهی دیگر، این واژه نماد پیرایش خطاها و زیبا جلوه دادنِ امور به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مشاطه گری
واژهٔ «مشاطهگری» یک اصطلاح ترکیبی عربیفارسی است که ریشهٔ آن از مادهٔ عربی (م ش ط) به معنی شانه کردن گرفته شده و با پسوند مصدریسازِ فارسی ترکیب شده است. این کلمه در اصل به حرفهٔ زنان آرایشگری اشاره دارد که در گذشته وظیفهٔ شانه کردن موی زنان، بزک کردن و آمادهسازی عروس را بر عهده داشتند. در متون قدیمی و پارهای از فرهنگها، این واژه علاوه بر آراستن ظاهر، گاه در مفهوم دلاله و واسطهٔ ازدواج نیز به کار میرفته است.
در ادبیات نمادین و کهن فارسی، مشاطهگری جایگاه ویژهای دارد و جلوهای استعاری از پیرایش، زیباسازی و پنهان کردن عیوب ساختاری با استفاده از ابزار ظاهری است. شاعران بزرگ تاریخ با ظرافت از این اصطلاح برای توصیف تغییرات فصلها و آراستگی طبیعت توسط باد و باران بهره بردهاند. امروزه این واژه کاربرد روزمره خود را به کلماتی نظیر آرایشگری و چهرهپردازی داده است اما همچنان اصالتی ادبی و تاریخی دارد.