معنی
واژه امرا در اصل جمع مکسر امیر است و به افرادی اشاره دارد که دارای قدرت حاکمیتی، نظامی یا سیاسی هستند. این کلمه در ادبیات و متون تاریخی برای توصیف طبقه حاکم، اعیان و اشراف جامعه به کار میرود.
یعنی چه
این واژه به گروهی از افراد اشاره میکند که زمام امور، فرماندهی نظامی یا سرپرستی یک قوم و مملکت را بر عهده دارند و مظهر اقتدار و قدرت دنیوی به شمار میروند.
جمله سازی
در جدول
کلمه امرا دقیقاً از ۴ حرف تشکیل شده و در جدولها معمولاً به عنوان پاسخ عباراتی چون «جمع امیر»، «حاکمان» یا «فرمانروایان» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، از کلماتی که نشاندهنده قدرت، حاکمیت یا فرماندهی نظامی هستند برای ترجمه این واژه استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و جمع مکسر بر وزن فُعَلاء از ریشه (أ-م-ر) است که دقیقاً به همین صورت در زبان عربی به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی سره، میتوان از واژههایی مانند «امیران»، «فرمانروایان»، «شاهان» یا «سرداران» به عنوان معادلهای مستقیم این کلمه وامگرفتهشده استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل امرا
واژه «امرا» یک اسم جمع مکسر عربی از ریشه «امر» است که به طور گسترده در زبان و ادبیات فارسی به کار میرود. این کلمه به معنای حاکمان، فرماندهان نظامی، پادشاهان و صاحبان قدرت سیاسی است و در متون کهن معمولاً در تقابل با واژههایی چون رعایا، فقرا و زیردستان قرار میگیرد تا طبقه حاکم و اشراف را متمایز کند.
از نظر ساختاری این کلمه چهار حرفی در حل جدولهای متقاطع بسیار رایج است و به عنوان نمادی از اقتدار، حکومت و اراده حاکمیتی شناخته میشود. اگرچه مشتقات ریشه آن در قرآن وجود دارد، اما خود این ساختار جمع به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده و بیشتر کاربرد فقهی، تاریخی و ادبی دارد.