یعنی چه
معادات یک واژه کلاسیک و مصدر باب مفاعله است که به معنی ایجاد حالت دشمنی در برابر دشمنی، ستیزهجویی دوطرفه و اظهار خصومت نسبت به دیگری میباشد. این کلمه در متون اخلاقی و ادبی به تضاد و قطع رابطهها اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُعادات (با ضمه روی حرف میم و سکون یا همزه ملایم بر روی ع) میباشد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه معادات به عنوان پاسخ برای تعابیری همچون دشمنی کردن، خصومت متقابل یا با یکدیگر دشمنی داشتن به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم معادات و دشمنی متقابل از واژههای فوق استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه اصیل عربی دارد و در زبان مبدأ نیز به صورت مُعَادَاة در باب مفاعله به کار میرود.
در قرآن
عین واژه «معادات» در متن قرآن مجید رسمالخط مصدری ندارد؛ با این حال، ریشه سهحرفی آن یعنی (ع د و) و مشتقات پرکاربردی مثل «العَداوَة» (در آیه وایقینا بینهم العداوة والبغضاء) و «عَدُوّ» به وفور در آیات دیده میشوند.
نماد چیست
از نظر نشانهشناختی، معادات یک مفهوم انتزاعیِ رفتاری است و نماد مادی مستقلی ندارد؛ اما در ادبیات و متون اخلاقی، نماد بارز قطع روابط انسانی، تضاد، جنگ روانی و انشقاق میان افراد تلقی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل معادات
واژه مُعادات از ریشه عربی (ع د و) اخذ شده و در زبان فارسی به مفهوم با یکدیگر دشمنی کردن و بروز خصومتهای دوطرفه به کار میرود. این کلمه به دلیل قرار گرفتن در باب مفاعله، ذاتاً معنای مشارکت و تقابل دوجانبه را در خود دارد و نشاندهنده یک فعل انفرادی نیست؛ بلکه بازتابدهنده یک جریان عداوت متقابل میان دو جبهه، فرد یا گروه است.
در ساختار لغوی و ادبی، متضاد اصلی این کلمه واژههایی همچون موالات (دوستی و پیوستگی) و مصالحت هستند. اگرچه خود این واژه به صورت دقیق در متن قرآن نیامده است، اما ریشه و مشتقات آن مفهوم بسیار کلیدی را در تبیین روابط اجتماعی و اخلاقی در متون دینی ایفا میکنند.