یعنی چه
سعی بین صفا و مروه یکی از اعمال واجب و رکنی در حج و عمره است. این عمل به معنای هفت بار پیمودن مسافتِ حدوداً ۳۹۵ متری بین دو تپهٔ صفا و مروه در شهر مکه است که از تپه صفا آغاز شده و در تپه مروه به پایان میرسد. این اقدام عبادی یادآور تلاش، دوندگی بی وقفه و امید حضرت هاجر برای یافتن آب برای فرزندش اسماعیل در بیابان خشک مکه است.
تلفظ
واژه سعی در این ترکیب به صورت سَعْی (با سکون ع) تلفظ میشود و به معنای دویدن و راه رفتن سریع است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت عبادی و فقهی دقیقاً «سعی بین صفا و مروه» است که از ۱۴ حرف تشکیل میشود. مسعی نیز به محل انجام این عمل اطلاق میگردد.
به انگلیسی
در متون انگلیسی و راهنماهای بینالمللی حج، از اصطلاح لاتین Sa'i یا توصیف عبادی آن استفاده میشود.
به عربی
این عبارت اصالتاً عربی است و در فقه اسلامی و زبان عربی به همین صورت به کار میرود.
در قرآن
این عمل عبادی صراحتاً در آیه ۱۵۸ سوره بقره ذکر شده است که میفرماید: «إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ...»؛ یعنی همانا صفا و مروه از نشانهها و مناسک الهی هستند و پویایی میان آنها فضیلت و اصالت دارد.
جمعبندی و توضیح کامل سعی بین صفا و مروه
سعی بین صفا و مروه یکی از ارکان و مناسک توقیفی و واجب حج و عمره است که زائران پس از انجام طواف کعبه و نماز آن، راهی مسعی میشوند تا این سنّت توحیدی را به جا آورند. این حرکت که شامل چهار بار رفتن و سه بار برگشتن است، ریشه در تاریخ اسلام و مکه دارد.
از دیدگاه معنوی و نمادشناسی، این عمل تداعیکننده حرکتِ میان خوف و رجا یا همان ترس از گناهان و امیدواری به رحمت بیکران الهی است. همچنین یادآور وفاداری، صبر و جستجوی خستگیناپذیر حضرت هاجر برای بقای فرزندش است که در نهایت به جوشش چشمه زمزم منجر شد.