یعنی چه
قانطین در لغت به معنای کسانی است که دچار یأس شدید شده و از دریافت خیر، نیکی یا رحمت الهی قطع امید کردهاند. این واژه کلمهای کلاسیک و قرآنی است که به حالت ناامیدی عمیق در انسانها اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «قانِطین» (ghāne-tīn) است که طاء در آن مکسور (ـِ) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنمای «ناامیدان» یا «مأیوسان» به کار میرود و خود واژه دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این واژه از اصطلاحات مربوط به یأس و قطع امید استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق و سادهٔ این واژه به زبان فارسی، «ناامیدان»، «مأیوسان» و «نومیدان» است.
در قرآن
این واژه در آیه ۵۵ سوره حجر آمده است: «قَالُوا بَشَّرْنَاكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِنَ الْقانِطِينَ» (گفتند: تو را به حق بشارت دادیم، پس از ناامیدان مباش). این واژه از ریشه «ق ن ط» به معنی یأس شدید است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و متون دینی، قانطین نماد افرادی هستند که دچار گمراهی شده و از رحمت بیکران پروردگار قطع امید کردهاند؛ این حالت در تقابل مستقیم با صفاتی چون توکل و امید قرار دارد.
جمعبندی و توضیح کامل قانطین
واژهٔ «قانطین» یک اصطلاح قرآنی و عربی به معنی «ناامیدان» و «مأیوسشدگان» است که از ریشهٔ ثلاثی مجرد «ق ن ط» (قنوط) گرفته شده است. این ریشه در لغت بیانگر یأس شدید و بریدن امید از خیر یا رحمت است. در فرهنگ دینی، این صفت معمولاً بار معنایی منفی دارد و به عنوان نمادی از دوری از هدایت و رحمت الهی شناخته میشود.
نکتهٔ بسیار مهم در بررسی این کلمه، عدم اشتباه گرفتن آن با واژهٔ همآوا اما کاملاً متفاوتِ «قانتین» است. «قانتین» با حرف تاء (از ریشه ق ن ت) به معنی مطیعان، فروتنان و عبادتکنندگان است، در حالی که «قانطین» با حرف طاء (از ریشه ق ن ط) دقیقاً معنای مخالف آن یعنی ناامیدان را افاده میکند.