یعنی چه
التمعن در زبان عربی به معنای ژرفنگری، باریکبینی و با دقت فراوان به چیزی نگریستن است. این واژه در لایه معنایی امروزی خود به معنای تدبر و اندیشه عمیق در یک مسئله به کار میرود؛ هرچند در لغتنامههای کهن عربی، لایه معنایی دیگری به صورت فروتنی، تصاغر و فرمانبرداری نیز برای ریشه آن ذکر شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با تشدید بر روی حروف «ت» و «ع» به صورت اَلتَّمَعُّنْ است که مصدری از باب تفعل در زبان عربی میباشد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه التمعن دقیقا ۶ حرف دارد و به عنوان راهنما با مفهوم ژرفنگری یا دقت فراوان شناخته میشود.
به عربی
در زبان عربی، التمعن مترادف با واژگانی چون التأمل و التدبر است که همگی بر مفهوم نگاه دقیق و فرورفتن در عمق یک مطلب دلالت دارند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل ژرفبینی، امعان نظر، تفحص، باریکبینی و اندیشمندی مصلحتجویانه در امور است.
در قرآن
خود واژه «التمعن» یا افعال مشتق از آن در متن قرآن کریم به کار نرفتهاند. با این حال، کلمه «الماعون» در سوره مبارکه ماعون آیه ۷، با این واژه همریشه است و از سه حرف اصلی «م ع ن» مشتق شده است.
نماد چیست
التمعن یک مفهوم ذهنی، رفتاری و عقلی (شامل تمرکز و دقت بالا) است؛ به همین دلیل در فرهنگ یا نشانهشناسی سنتی، نماد مادی یا تصویر نمادین خاصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل التمعن
واژه عربیالاصل التمعن (تمعن) مصدری از باب تفعل است که ریشه سه حرفی آن «م ع ن» بوده و به طور کلی مفهوم تمرکز بالا، ژرفنگری و باریکبینی در مسائل را افاده میکند. این کلمه در زبان فارسی به عنوان یک لغت ادبی و ثقیل برای رساندن مفهوم مداقه و تدبر به کار میرود و نقطه مقابل غفلت و سرسری گذشتن از امور است.
بررسی ریشهشناختی این واژه نشان میدهد که در کنار معنای رایج کنونی یعنی نگاه با دقت، در متون کهن لغوی معنای انقیاد و فروتنی را نیز با خود همراه داشته است. اگرچه این لفظ عینا در قرآن کریم نیامده، اما ردپای ریشه آن را میتوان در واژه ماعون مشاهده کرد.