یعنی چه
مستعربة در لغت به معنای «عربشده» است. این اصطلاح به افراد، قبایل یا جوامعی غیرعرب اطلاق میشود که در میان اعراب ساکن شده، زبان و آداب و رسوم آنها را آموخته و هویت فرهنگی خود را با آنان همسان کردهاند؛ مانند نسل حضرت اسماعیل (ع) یا مسیحیان اندلس.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه به صورت مُسْتَعْرِبَة (mus-ta'-ri-bah) است که در زبان فارسی معمولاً تاء تأنیث آن ساکن یا به «ه» تبدیل شده و «مُستعرِبه» خوانده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافتار متن، واژه Arabized برای مفهوم عمومی عربشده و Mozarab برای اشاره به مسیحیان تحت حکومت اسلامی در اندلس که فرهنگ عربی داشتند استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و در واژهنامههای عربی در برابر اصطلاح «عرب عاربه» (عرب خالص) به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این کلمه شامل «عربشده»، «فرهنگپذیرفتهٔ عربی» و «عربزبان غیراصیل» است که مفهوم پذیرش اکتسابی زبان و فرهنگ را میرساند.
در قرآن
خود واژه «مستعربة» در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ اما ریشه سه حرفی آن یعنی «ع ر ب» در قالب کلماتی مانند «عربیٌّ مبین» بارها برای توصیف زبان قرآن به کار رفته است.
نماد چیست
این واژه در تاریخ و قومشناسی نماد همزیستی مسالمتآمیز، پذیرش زبانی، فرهنگپذیری متقابل و اصالت غیراصیل (هویت اکتسابی در اثر مجاورت) به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مستعربة
واژه «مستعربة» از ریشه ثلاثی «ع ر ب» در باب استفعال ساخته شده و صیغه مؤنث کلمه مستعرب است. این اصطلاح بار تاریخی و قومشناسی عمیقی دارد؛ در تاریخ شبهجزیره عربستان، به فرزندان حضرت اسماعیل (ع) (عدنانیان) که اصالتاً عبرانی یا سریانی بودند اما با قبیله جُرهُم آمیختند و زبان عربی را آموختند، «عرب مستعربه» میگویند که در مقابل «عرب عاربه» (اعراب قحطانی و اصیل) قرار میگیرند.
علاوه بر تاریخ باستان، این واژه در دوران قرون وسطی برای توصیف مسیحیان اندلس (موزاربها) که تحت حاکمیت مسلمانان، زبان و سبک زندگی عربی را به خود گرفته بودند، استفاده میشد. در جهان معاصر نیز اصطلاح مستعربین (در حالت جمع) کاربردهای خاص سیاسی و نظامی برای افرادی دارد که با هویت مبدل عربی دست به عملیات میزنند.