یعنی چه
لواحة صفت مبالغه است و به چیزی گفته میشود که از شدت گرما و حرارت، رنگ پوست را بهشدت تغییر میدهد، آن را سیاه میکند یا میسوزاند. این واژه واژهای کلاسیک و قرآنی است که دلالت بر شدت داغی مفرط دارد.
تلفظ
این کلمه با فتح لام، فتح و تشدید واو و تلفظ هاء ملوظ در آخر خوانده میشود: لَوَّاحَة.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن، این واژه معمولاً به مفاهیمی چون سوزاندن شدید یا دگرگونکننده و سیاهکننده ظاهر انسان بر اثر حرارت ترجمه شده است.
به عربی
در لغتنامههای عربی، لواحة را به معنای آتشی که پوست را دگرگون و سیاه میکند یا شیء بسیار داغ توصیف کردهاند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون «سوزاننده»، «تغییردهندهٔ رنگ بدن بر اثر حرارت» و «پوستکننده از شدت داغی» است.
در قرآن
این کلمه تنها یک بار در قرآن کریم در آیه «لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ» (سوره مدثر، آیه ۲۹) آمده است که در توصیف آتش سقر (جهنم) میگوید پوست انسانها را بهشدت دگرگون کرده و میسوزاند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و تفسیرهای قرآنی، لواحة نماد شدت عذاب دوزخ، حرارت غیرقابل تحمل و اثر مستقیم و گریزناپذیر آتش بر ظاهر و هویت انسان در آخرت است.
جمعبندی و توضیح کامل لواحة
واژه «لواحة» یک صفت مبالغه عربی از ریشه «ل و ح» (لوح) است که کاربرد اصلی آن در فرهنگ اسلامی به یک آیه از قرآن کریم بازمیگردد. این کلمه در سوره مدثر برای توصیف آتش دوزخ (سقر) به کار رفته و به معنای چیزی است که از شدت حرارت و داغی مفرط، پوست انسان را سیاه، دگرگون و متلاشی میکند.
از همین ریشه واژگانی چون لوح، الواح، لایحه و تلویح در زبان فارسی رواج دارند که به آشکار شدن یا صفحه اشاره میکنند؛ چرا که حرارت شدید نیز مکنونات و باطن را آشکار کرده و اثر خود را روی ظاهر پوست نمایان میسازد. این کلمه در ادبیات قرآنی جایگاه ویژهای در ترسیم سختی عذاب دارد.