معنی
این واژه در منابع لغتنامهای معتبر به عنوان صورت دیگری از ضربه زدن با دست یا پا مطرح شده است که در متون قدیمی یا به عنوان ریشه عربی معادل لگد کاربرد دارد.
یعنی چه
در اصطلاح لغوی، لکد کردن یا لکد زدن به مفهوم کوبیدن ناگهانی و پرتاب دست و پا برای رنجاندن یا آسیب زدن به کار میرفته است.
مترادف
متضاد
در جدول
این کلمه در جدولهای متقاطع دقیقا به صورت سه حرفی «لک د» یا در صورت اصلاح املایی به شکل «لگد» و «لکه» به کار میرود.
به انگلیسی
به فارسی
معادل رایج و امروزی این واژه در زبان فارسی همان «لگد» یا «ضربه ناگهانی» است.
نماد چیست
در ادبیات و کاربردهای کنایی، این واژه نشانه رفتارهای تند، آسیب رساندن غیرمنتظره و رنجشهای فیزیکی یا کلامی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل لک د
واژه «لک د» که در منابع لغتنامهای معتبر غالباً به صورت سرهم یعنی «لَکَد» (lakad) ارزیابی میشود، ریشهای عربی دارد و به معنای زدن، کوبیدن یا وارد کردن ضربه با دست و پا است. این واژه شباهت ساختاری و معنایی بسیار نزدیکی با واژه فارسی «لگد» دارد و در متون کهن به عنوان مترادفی برای مشت، سیلی و کوبش استفاده میشده است.
از سوی دیگر، در بررسیهای ساختاری احتمال دارد که این عبارت ناشی از یک غلط تایپی، فاصله افتادن میان حروف در اسناد اسکنشده قدیمی (مانند کلمه لکه)، یا جداسازی عباراتی چون «لکَ» عربی باشد. با این حال، اگر آن را به عنوان یک مدخل مستقل سه حرفی در نظر بگیریم، دقیقترین معنای دانشنامهای آن همان ضربه فیزیکی ناگهانی است.
در بازیهای فکری و جدول کلمات، این واژه دقیقاً با همین آرایش سه حرفی شناخته میشود. هرچند کاربرد قرآنی مستقیمی برای این ترکیب ثبت نشده، اما مشتقاتی چون لکدکوب در ادبیات فارسی نمادی از رنج، تحت فشار بودن و تحمل خشونت تلقی میگردند.