یعنی چه
واژه کواکب جمع کلمه کوکب است و در زبان فارسی به معنای ستارگان، اختران و اجرام آسمانی روشن به کار میرود. در نجوم قدیمی گاهی به سیارات نیز کواکب گفته میشد.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه کواکب به عنوان پاسخ پنج حرفی برای پرسشهایی نظیر ستارگان یا جمع کوکب قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای معادلسازی واژه کواکب در زبان انگلیسی، بسته به متن و کاربرد آن، از واژههای Stars یا Planets استفاده میشود.
به عربی
واژه کواکب خود ریشه عربی دارد و جمع کوکب است، اما در زبان عربی معادلهای دیگری مانند النجوم نیز برای اشاره به این مفهوم کاربرد گستردهای دارند.
به فارسی
برابرها و معادلهای اصیل فارسی برای واژه کواکب، کلماتی مانند ستارگان، اختران، انجم و روشنان فلک هستند.
در قرآن
کلمه کواکب ۲ بار در قرآن کریم به صورت جمع آمده است؛ یکی در آیه ۶ سوره صافات به عنوان زینت آسمان دنیا و دیگری در آیه ۲ سوره انفطار که به فروپاشی ستارگان در آستانه قیامت اشاره دارد. این واژه نماد نظم کیهانی و نشانههای الهی است.
نماد چیست
در ادبیات، نجوم قدیم و فرهنگهای مختلف، کواکب نماد راهنمایی و هدایت در تاریکی شب، علو درجات و بلندمرتبگی، و همچنین نماد سرنوشت و طالعبینی به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل کواکب
واژه کواکب که ریشهای عربی دارد و جمع واژه کوکب است، در زبان و ادبیات فارسی جایگاه ویژهای برای توصیف زیباییها و عظمت آسمان شب دارد. این واژه به طور کلی به ستارگان و اجرام درخشان آسمانی اطلاق میشود و شاعران پارسیگوی فراوانی از آن برای تصویرسازیهای ادبی و ملموس کردن مفاهیم بلند بهره بردهاند.
در نگاه قرآنی و دینی نیز کواکب به عنوان آیاتی از قدرت خداوند و مایهٔ زینت بخشیدن به آسمان دنیا معرفی شدهاند که در زمان قیامت دچار دگرگونی و پراکندگی میشوند. از سوی دیگر، در باورهای عامیانه و نجوم کهن، این اجرام آسمانی علاوه بر زیبایی، نمادی از هدایت مسافران در تاریکی و حتی تعیینکننده سرنوشت و طالع افراد بودهاند.