یعنی چه
بطش در لغت به معنای دستاندازی قهری و تصرف یا حمله همراه با صولت، خشم و اقتدار است. این واژه زمانی به کار میرود که نیرویی قویتر، با قهر و غلبه بر دیگری مسلط شود و او را به سختی کیفر دهد یا منکوب کند.
در جدول
پاسخ مستقیم و سه حرفی این کلمه در جدول خودِ «بطش» است. از دیگر طراحان جدول ممکن است معادلهایی چون صولت، خشم یا سختگیری را مد نظر داشته باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی مفاهیمی که انتقالدهنده معنای حمله ناگهانی، تصرف زورمدارانه و شدت عمل باشند، به عنوان معادل بطش به کار میروند.
به عربی
در لغتنامههای عربی، بطش را به الاخذ بقوة (گرفتن با نیرومندی) تعریف کردهاند که با مفاهیمی مثل سطوت و اقتدار پادشاهان همپوشانی دارد.
به فارسی
در زبان فارسی مجازاً به معنای تنبیه، عقوبت حکومتی، خشم، سیاست، بأس و صدمه زدن پادشاهان و حاکمان مقتدر به کار میرود و نشاندهنده ابهت و قهر است.
در قرآن
این واژه ۱۰ بار در قرآن کریم آمده است. در آیه ۱۲ سوره بروج میفرماید: «إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ» که به عذاب و دستگیری قهرآمیز و سخت خداوند اشاره دارد. همچنین در آیه ۱۳۰ سوره شعراء «وَإِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ» به حمله و مجازات ستمگرانه و بی حد و مرز انسانهای سرکش اشاره میکند.
نماد چیست
بطش در ادبیات و عرفان نماد قدرت قاهرهای است که هیچ نیرویی توان ایستادگی در برابر آن را ندارد. این کلمه تجسم عینیِ صفتِ قهار بودن و عقوبت قاطعانه است.
جمعبندی و توضیح کامل بطش
واژه «بطش» یک مفهوم عمیق لغوی و قرآنی است که صرفاً به معنای قدرت داشتن نیست، بلکه اعمال قدرت همراه با صولت، شدت عمل، خشونت یا ناگهانی بودن را افاده میکند. این کلمه تداعیکننده نوعی دستگیری و عقوبت است که مایه هراس ستمگران و متمردان میشود.
در کاربردهای قرآنی و متون کلاسیک فارسی، بطش هم در مقام اقتدار و عذاب عادلانه الهی به کار رفته و هم در مقام نکوهش رفتارهای جبارانه و مستبدانه حاکمان جور که بدون ملایمت و با قساوت به دیگران هجوم میبرند. ریشه سه حرفی آن نمایانگر غلبه کامل و درهمکوبنده است.