یعنی چه
کهنه فرسوده به ویژگی یا وضعیت هر نوع کالا، لباس، بنا، ابزار یا حتی جانداری اشاره دارد که بر اثر گذر زمان، استفاده مکرر، سایش و عوامل طبیعی، کیفیت، زیبایی و استحکام اولیه خود را از دست داده و به حالت پوسیده، مندرس یا از کارافتاده درآمده است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب واژگانی به صورت کُهْنِه (koh-ne) و فَرْسُودِه (far-soo-de) است که در گفتار روزمره به صورت سرهم و به عنوان یک صفت مرکب یا پیاپی به کار میرود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «کهنه فرسوده»، بسته به تعداد حروف خواسته شده میتوان از کلماتی چون مندرس، مستعمل، پوسیده، خلق، ژنده، مخروبه یا اسقاط استفاده کرد.
به انگلیسی
برای انتقال مفاهیم کهنگی و فرسودگی شدید در زبان انگلیسی، بسته به شیء مورد نظر (مانند لباس، بنا یا خودرو) از واژگان متنوعی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای کالا یا لباس مندرس از واژه «رث» و برای ابزار و استخوانهای پوسیده و فرسوده از مفاهیمی چون «بالٍ» و «مهترئ» یا در قرآن از واژه «رمیم» استفاده میشود.
نماد چیست
این ترکیب در ادبیات و فرهنگ عامه نماد زوال، فانی بودن دنیا، فقر و تنگدستی (در قالب لباس ژنده) و در ابعاد مثبت، نماد قدمت، اصالت و تجربه کارکشتگی روزگار است. در ادبیات عبارتهایی مانند «دل فرسوده» به معنی دل خسته و شکسته به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل کهنه فرسوده
عبارت «کهنه فرسوده» ترکیبی توصیفی از دو واژه با ریشه در زبانهای ایرانی باستان است. کهنه از واژه پهلوی kuhan و فرسوده صفت مفعولی از مصدر پهلوی frasūdan به معنی ساییدن است. این ترکیب مظهر اشیا یا ساختارهایی است که کارایی خود را از دست دادهاند.
در کاربردهای امروزی، این مفهوم در حوزههای مختلفی مانند شهرسازی تحت عنوان «بافت فرسوده شهری» برای اشاره به مناطق قدیمی و کمکیفیت، و در اقتصاد برای کالاهای اسقاطی و مستعمل به کار میرود. این مفهوم ناپایداری مادیات را بازگو میکند.