یعنی چه
عظمت الهی به معنای برتری مطلق، کبریایی و اقتدار ناپایان ذات پاک خداوند بر سرتاسر جهان آفرینش است؛ حالتی که شکوه و ابهت غیرقابلدرک پروردگار را نشان میدهد و سبب خضوع و خشوع مخلوقات در برابر او میشود.
در جدول
در مسابقات و حل جدولهای متقاطع، پاسخ دقیق برای این عبارت با توجه به تعداد حروف، خود واژه «عظمت الهی» (۸ حرف) یا مترادفهای مشهور آن مانند کبریا و جلال است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم شکوه و بزرگی پروردگار از واژگانی چون Majesty و Greatness به همراه صفت Divine استفاده میشود.
به عربی
ترکیب عظمت الهی از ریشههای عربی مشتق شده و در زبان عربی عینا به صورت العظمة الإلهية یا جلال الله به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی سره و متون ادبی، معادلهایی نظیر بزرگی، شکوه خدایی، جلال ربوبی، شوکت، حشمت، ابهت الهی و کبریایی برای توصیف این مفهوم والا استفاده میشود.
در قرآن
هرچند خود ترکیب ثابت «عظمت الهی» به صورت لفظی و مستقیم در قرآن نیامده است، اما این مفهوم اعتقادی و تفسیری در آیاتی مانند آیه ۲۵۵ سوره بقره (آیتالکرسی) با صفت «العَظِيم» و همچنین واژگانی چون «ذو الجلال و الإکرام» و «الکبیر» به طور گسترده بیان شده است.
جمعبندی و توضیح کامل عظمت الهی
عبارت «عظمت الهی» یک ترکیب وصفی عمیق در الهیات و ادبیات عرفانی است که به بزرگی، جلال، شوکت و اقتدار بیکران و مطلق پروردگار اشاره دارد. این مفهوم نماد تفوق ذات پاک خداوند بر تمام جهان هستی است و در برابر آن، ناچیز بودن و حقارت مخلوقات در مقام مقایسه آشکار میشود. در متون عرفانی، پدیدههای عظیمی همچون آسمانهای بیکران، کوههای استوار و اقیانوسهای پهناور به عنوان جلوهها و نمادهای ملموسی از این شکوه بیانتها یاد شدهاند.
اگرچه این عبارت به همین شکل دو کلمهای در متن قرآن کریم ذکر نشده، اما حقیقت آن در اسما حسنی الهی مانند «العظیم»، «الکبیر» و «ذو الجلال و الإکرام» تجلی یافته است. درک عظمت الهی در باورهای دینی و توحیدی، سبب ایجاد حس خشوع، فروتنی و خشیت در قلب انسان مؤمن شده و او را به کرنش در برابر خالق یکتا وا میدارد.