یعنی چه
حشرهها جمع واژه «حشره» است و در زیستشناسی به ردهای از بندپایان ششپا اطلاق میشود که بدنی سه قسمتی (سر، سینه و شکم) و دو شاخک دارند. در مفهوم عامیانه و قدیمی، این واژه به تمامی جنبندگان خرد، ریز و گاهی موذی روی زمین نیز گفته میشد.
تلفظ
این واژه به صورت [حَ شَ رَ ها] تلفظ میشود که از ترکیب کلمه عربی «حَشَرَة» و نشانه جمع فارسی «ها» ساخته شده است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ عبارت «جمع حشره» به صورت شش حرفی، خودِ واژه «حشره ها» است. همچنین واژههای «حشرات» (۵ حرفی) یا «خرفستر» (۶ حرفی - واژه کهن) نیز ممکن است مدنظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه کلی برای حشرات Insects است. در گفتار عامیانه از Bugs و برای حشرات موذی یا آفات از Pests استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به حشرهها از واژه «الحشرات» به عنوان جمع و «حشرة» برای مفرد استفاده میشود که ریشه آن به معنی گرد آمدن و ازدحام است.
در قرآن
خودِ واژه «حشرات» به طور مستقیم و عمومی در قرآن به کار نرفته است؛ اما برخی از انواع حشرهها به طور مستقل و برجسته نام برده شدهاند. سورههایی مانند نمل (مورچه)، نحل (زنبور عسل) و عنکبوت به نام آنهاست و حشراتی چون بعوضه (پشه)، ذباب (مگس)، جراد (ملخ) و فراش (پروانه) نیز در آیات برای مَثَل یا توصیف صحنهها آمدهاند.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات، حشرهها به طور کلی نماد کوچکی، ناچیزی و فراوانی هستند. با این حال، هر حشره نماد خاصی دارد؛ مورچه نماد سختکوشی، زنبور عسل نماد نظم و کار گروهی، پروانه نماد دگرگونی و شیفتگی، و تار عنکبوت نماد سستی و بیبنیادی است. در متون علمی نیز حشرات نماد تنوع زیستی شگفتانگیز سیاره زمین به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل حشره ها
واژه حشرهها ترکیبی از کلمه عربی حشره و نشانه جمع فارسی است که در زیستشناسی به گروه عظیمی از بندپایان با بدن سه قسمتی و شش پا اشاره دارد. ریشه لغوی این کلمه به معنای ریز بودن و تجمع و ازدحام است که به خوبی ویژگی رفتاری و ظاهری این موجودات را توصیف میکند. در متون کهن فارسی گاهی از واژه خرفستر برای اشاره به جنبندگان خرد و موذی استفاده میشد.
اگرچه خود کلمه حشرات در قرآن نیامده، اما کتاب آسمانی توجه ویژهای به این موجودات داشته و چندین سوره و آیه را به نام و توصیف حشراتی چون مورچه، زنبور، مگس و پشه اختصاص داده است تا انسانها از ساختار زندگی آنها عبرت بگیرند.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، حشرهها مفاهیم نمادین متعددی دارند. آنها گاهی نماد ضعف و ناچیزی دنیوی و گاهی برعکس، مانند زنبور و مورچه، عالیترین نمادهای نظم، آیندهنگری، کار تشکیلات و تلاش خستگیناپذیر در طبیعت هستند.