یعنی چه
این عبارت یک ضربالمثل و اصطلاح رایج است که بر پایبندی به عهد و پیمان تأکید دارد. ارزش وعده در وفای به آن است و نشان از شرافت، صداقت و اعتبار شخصی فرد دارد. از آنجا که این واژه یک عبارت کلاسیک و اصیل است، نیاز به مثال دیجیتال یا روزمره ندارد.
تلفظ
این عبارت به صورت «اَلْوَعْدَه اَلْوَفا» (al-va'da al-vafā) تلفظ میشود و ساختار آن دستنخورده از زبان عربی وارد ضربالمثلهای فارسی شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدول کلمات متقاطع در خصوص این ضربالمثل، خود عبارت ۱۱ حرفی «الوعده الوفا» یا مفاهیمی چون «وفای به عهد» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از اصطلاحات مشابهی استفاده میشود که بر اهمیت و ارزش اجباری قول و تعهد تأکید دارند.
به عربی
ریشه این اصطلاح عربی است، گرچه ترکیب نحوی دقیق آن به این شکل بیشتر در فارسی رایج شده است، در عربی فصیح مفاهیم مشابهی استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این عبارت شامل اصطلاحاتی مانند «سر قول خود ایستادن»، «وفاداری به عهد» و «پیمانداری» است.
در قرآن
خودِ عبارت ترکیبی «الوعده الوفا» در متن قرآن کریم نیامده است؛ اما مفهوم وفای به عهد به شدت مورد تأکید قرار گرفته است، مانند آیه ۳۴ سوره اسراء: «وَأَوْفُوا بِالْعَهْدِ ۖ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا» (و به عهد خود وفا کنید، چرا که از عهد و پیمان سؤال خواهد شد) یا آیه «أوفوا بالعقود».
جمعبندی و توضیح کامل الوعده الوفا
عبارت «الوعده الوفا» یک ضربالمثل معروف و پرکاربرد با ریشه عربی در فرهنگ و زبان فارسی است که لزوم پایبندی به قول و تعهدات را گوشزد میکند. این اصطلاح زمانی به کار میرود که فردی قصد دارد بر اجرای تعهد قبلی خود صحه بگذارد یا به دیگری یادآوری کند که زمان عمل به وعدهاش فرا رسیده است.
اگرچه این ترکیب کلمات به صورت مستقیم در متن قرآن مجید یا منابع کلاسیک عربی به عنوان یک جمله ثابت نقل نشده است، اما ریشه مفهومی بسیار عمیقی در فرهنگ اسلامی دارد و آیات متعددی بر ضرورت وفای به عهد تأکید دارند. در ادبیات عامه، این عبارت نمادی از جوانمردی، اصالت شخصیت، صداقت و اعتبار کلام به شمار میرود.