یعنی چه
واژه سعسع در ریشه لغوی خود به معنای اضطراب، لرزش و سست شدن اندامها به دلیل کهولت سن یا بیماری است. همچنین در برخی متون به معنای بانگ زدن برای راندن گوسفندان نیز به کار رفته است.
تلفظ
این کلمه به صورت فتح اول و سکون دوم، فتح سوم و سکون چهارم یعنی سَعْسَعْ تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ چهار حرفی جدول برای لرزش پیری یا راندن گوسفند «سعسع» است. شکل دیگر آن به صورت اسم خاص «صعصعه» پنج حرفی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، معادلهایی نظیر frailty و trembling برای معنای لغوی آن استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل لرزیدن، فرسوده شدن، ناتوانی جسمی و ضعف پیری است.
در قرآن
کلمه سعسع در قرآن کریم وجود ندارد. واژه قرآنی مشابه آن «عَسْعَسَ» در سوره تکویر است که به معنی تاریک شدن یا رو به پایان رفتن شب است و نباید با سعسع اشتباه گرفته شود.
نماد چیست
در کاربرد لغوی نماد فرسودگی و زوال نیروی جوانی است. اما اگر به صورت اسم خاص (صعصعه) در نظر گرفته شود، در فرهنگ اسلامی نماد بلاغت، شجاعت و وفاداری است.
جمعبندی و توضیح کامل سعسع
واژه «سعسع» یک واژه کهن و کمکاربرد با ریشه عربی است که در لغتنامهها عمدتاً به معنای لرزش، سست شدن بدن و فرسودگی ناشی از کهنسالی یا بیماری ذکر شده است. این واژه در زبان فارسی امروز به صورت مستقل کاربرد روزمره ندارد و یک کلمه مهجور به شمار میرود.
گاهی این واژه در نگارش یا تلفظ با کلمه قرآنی «عسعس» (به معنی تاریک شدن شب) یا نام خاص تاریخی «صعصعه» (از یاران حضرت علی) اشتباه گرفته میشود. در حالی که سعسع ریشه و معنایی کاملاً متمایز مربوط به ضعف جسمانی و تفرقه حیوانات دارد.