معنی
واژهٔ «عسکری» (که شکل عامیانهٔ آن عسگری است) از کلمهٔ عربی «عَسْکَر» به معنی لشکر و سپاه گرفته شده است. بنابراین معنای اولیه و اصلی آن «نظامی، لشکری، مربوط به ارتش یا سرباز» است. همچنین این کلمه به عنوان لقب امام حسن عسکری (ع) و نیز برای نوعی انگور شیرین و بیدانه به کار میرود.
یعنی چه
این واژه در اصطلاح به هر چیزی که به ارتش، نیروی نظامی و ساختار سپاهیان وابسته باشد اشاره دارد. در تاریخ اسلام نیز به دلیل اقامت اجباری امام دهم و یازدهم شیعیان در پادگان نظامی (عسکر) شهر سامرا، این عنوان به لقب خاص آنها تبدیل شد.
تلفظ
تلفظ صحیح و فصیح آن در زبان عربی و فارسی «عَسْکَری» با حرف «ک» است. با این حال، در گویش عامیانه و محاورهای ایران به صورت «عَسْگَری» با حرف «گ» نیز تلفظ و نوشته میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «نظامی و لشکری»، «لقب امام یازدهم» یا «نوعی انگور بیدانه» کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای مفاهیم عمومی نظامی از واژه Military و برای انتساب تاریخی در زبان انگلیسی گاهی از عین کلمه به صورت Askari استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این واژه دقیقاً با حرف «ک» به کار میرود و به معنای فرد نظامی یا امور مربوط به ارتش است.
نماد چیست
در فرهنگ مذهبی و شیعی، این کلمه نماد ایستادگی و مراقبت تحت شرایط پادگانی و سخت در سامرا است. در فرهنگ عامه و کشاورزی ایران، این واژه نماد انگوری مرغوب، شیرین، لطیف و بیدانه است. شایعات مربوط به معنای منفی یا عقیم بودن این واژه کاملاً بیاساس است.
جمعبندی و توضیح کامل عسکری و عسگری
واژههای «عسکری» و «عسگری» در اصل یک ریشه واحد دارند. واژه صحیح و اصیل لغوی آن «عسکری» با حرف «ک» است که از کلمه عربی «عسکر» به معنی لشکر و سپاه گرفته شده و خودِ عسکر نیز عربیشدهٔ واژه پهلوی «لشکر» است. شکل «عسگری» با حرف «گ» صرفاً یک تغییر تلفظ عامیانه و محلی در زبان فارسی است، چرا که در زبان عربی حرف گ وجود ندارد.
این کلمه در زبان فارسی کاربردهای گوناگونی دارد؛ از یک سو صفت نسبتی به معنای نظامی، لشکری و ارتشی است و از سوی دیگر به عنوان لقب امام یازدهم شیعیان، حضرت امام حسن عسکری (ع) شناخته میشود که به دلیل اقامت اجباری ایشان در محلهای پادگانی در سامرا به این نام خوانده شدند. علاوه بر این، در بازار ایران نوعی انگور بسیار محبوب و بیدانه نیز به همین نام شهرت دارد.