یعنی چه
پار به معنای سال گذشته و پارینه به معنای منسوب به سال گذشته، کهنه و قدیمی است. ترکیب این دو با هم در ادبیات فارسی به مفهوم زمانهای سپریشده، خاطرات گذشته و هر چیز کهنه و از رونقافتاده اشاره دارد.
تلفظ
این ترکیب از دو بخش «پْار» (با مصوت بلند آ) و «پْارْینِه» (با کسر نون و هاء ملفوظ یا غیرملفوظ در گویشهای مختلف) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «گذشتهها» یا «امور کهنه»، واژه ۱۰ حرفی «پار و پارینه» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم نوستالژیک و ادبی این اصطلاح، واژههایی مانند yesteryear یا ترکیباتی چون old times بهترین معادلها هستند.
به فارسی
مترادفهای اصیل این ترکیب شامل واژگانی چون پارسال، پیرار، دیروز و امروز، روزگاران گذشته، عهد قدیم و امور فرسوده است که بسته به متن بازتابدهنده معنای آن هستند.
نماد چیست
در شعر و ادبیات عرفانی و تعلیمی فارسی، این ترکیب نمادی از کهنگی، تاریخ مصرف گذشته و بیاعتباری امور مادی دنیاست؛ همانطور که سعدی اشاره میکند تقویم پارینه دیگر به کار نمیآید.
جمعبندی و توضیح کامل پار و پارینه
ترکیب واژگانی «پار و پارینه» یکی از تعابیر زیبای زبان و ادبیات فارسی است که ریشه در دوران کهن و زبانهای ایرانی میانه دارد. کلمه «پار» اصالتاً به معنای سال گذشته است و «پارینه» به عنوان صفت نسبی آن، بر هر امر قدیمی و دیرین دلالت میکند. همراهی این دو واژه با یکدیگر، مفهومی فراتر از یک زمان تقویمیِ ساده ساخته و به کلِ مفهوم گذشته، عهد قدیم و خاطرات سپریشده اشاره دارد.
این اصطلاح در اشعار بزرگان شعر فارسی مانند سعدی و سنایی، غالباً در قالب نمادی برای نشان دادن بیاعتباری دنیا، گذر تند زمان و چیزهای باطلشده و بیمصرف به کار رفته است. در کاربردهای روزمره و جدول کلمات نیز این عبارت ده حرفی به عنوان نمادی از کهنگی و عهد باستان یادآوری میشود.