یعنی چه
واژه «قویبنیه» به فردی شیفته یا اشاره دارد که شالوده، ساختار بدنی و مزاجی محکم و مقاوم دارد و در برابر بیماریها یا فشارهای جسمانی، توانایی و پایدار بالایی از خود نشان میدهد. این صفت برای انسانهای تنومند و ورزشکار به کار میرود.
تلفظ
این ترکیب صوتی به صورت [qawiyy-e bonyat] یا در زبان عامه [ghavi bonyeh] تلفظ میشود که از دو بخش عربی تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدولها خود کلمه «قوی بنیه» (۷ حرف) یا مترادفهای آن نظیر تنومند و نیرومند است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از صفتهایی که نشاندهنده ساختار بدنی محکم و شالوده قوی هستند برای ترجمه این واژه استفاده میشود.
به عربی
این ترکیب خود از ریشه و کلمات عربی ساخته شده و در زبان عربی به همین صورت یا با صفت متین به کار میرود.
به فارسی
برگردانها و واژههای خالص فارسی که هممعنی این صفت هستند، بر ویژگیهای ساختاری بدن مانند پهلوانتن، سختنهاد، ستبر و استوار تاکید دارند.
در قرآن
عین صفت مرکب «قویبنیه» در متن قرآن کریم ذکر نشده است. با این حال، واژه «قوی» ۱۰ بار (بیشتر به عنوان صفت الهی) و واژه «بنیان» (به معنی ساختار و بنای محکم) در آیاتی مانند سوره صف به چشم میخورند که اصالت ریشههای آن را نشان میدهد.
جمعبندی و توضیح کامل قوی بنیه
واژه «قویبنیه» یک صفت مرکب اتباعی در زبان فارسی است که از دو جزء عربی «قوی» (نیرومند) و «بنیه» (نهاد، شالوده و ساختار بدن) ساخته شده است. این اصطلاح در اصطلاح لغوی و عامیانه به کسی اطلاق میشود که از فیزیک بدنی سالم، محکم و پرقدرتی برخوردار است و در برابر سختیها و بیماریها مقاومت بالایی دارد.
در فرهنگ عامه و پزشکی سنتی، قویبنیه بودن نشانه داشتن مزاجی معتدل و شالودهای استوار در آفرینش جسمی است. این واژه در متون ادبی فارسی کاربرد فراوانی دارد و معادلهای دقیقی در زبانهای انگلیسی و عربی برای توصیف فیزیکهای ورزشی و تنومند به آن اختصاص یافته است.